Adhyaya 53

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कपिलेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यव स्थितम्

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ, ତାପରେ ଉତ୍ତମ କପିଲେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେହି ସ୍ଥାନର ପୂର୍ବ ଦିଗଭାଗରେ, ଅତି ଦୂର ନୁହେଁ, ଅବସ୍ଥିତ।

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं तु दर्शनात्पापनाशनम् । कपिलोनाम राजर्षिर्यत्र तप्त्वा महातपः

ସେଠାର ଲିଙ୍ଗ ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ; ତାହାର ଦର୍ଶନରେ ପାପ ନାଶ ହୁଏ। ସେଠାରେ ‘କପିଲ’ ନାମକ ରାଜର୍ଷି ମହାତପ କରିଥିଲେ।

Verse 3

संप्राप्तः परमां सिद्धिं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम् । देवसांनिध्यमीशानं तस्मिंल्लिंगे सदा हरिः

ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ସେ ପରମ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ସେହି ଲିଙ୍ଗରେ ଦେବସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଅଛି—ସେଠାରେ ଈଶାନ ସଦା ବିରାଜିତ, ଏବଂ ହରି ମଧ୍ୟ ନିତ୍ୟ ବସନ୍ତି।

Verse 4

शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां सर्वलोकहितार्थतः । सप्तकृत्वो महादेवं सोमेशं कपिलेश्वरम् । यः पश्येत्प्रयतो भूत्वा स गोदानफलं लभेत्

ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନେ, ସର୍ବଲୋକହିତାର୍ଥେ, ଯେ ନିୟମିତ ହୋଇ ମହାଦେବ ସୋମେଶ ଓ କପିଲେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସାତଥର ଦର୍ଶନ କରେ, ସେ ଗୋଦାନସମ ପୁଣ୍ୟଫଳ ପାଏ।

Verse 5

तिलधेनुं च यो दद्यात्तस्मिंस्तीर्थे समाहितः । तिलसंख्यायुगान्येव स स्वर्गे वसति प्रिये

ହେ ପ୍ରିୟେ! ଯେ ଲୋକ ସେହି ତୀର୍ଥରେ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତ ହୋଇ ତିଳଧେନୁ ଦାନ କରେ, ସେ ତିଳର ସଂଖ୍ୟାଯେତେ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସେ।

Verse 53

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कपिलेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिपञ्चाशोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି ସହସ୍ର ଶ୍ଲୋକସଂହିତାରେ, ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ‘ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ମଧ୍ୟରେ ‘କପିଲେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ତ୍ରିପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।