
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରର ଯାତ୍ରା-ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଓ ପୂଜାବିଧି ସଂକ୍ଷେପରେ ଦିଆଯାଇଛି। ଈଶ୍ୱର ଦେବୀଙ୍କୁ କହନ୍ତି—ଗୋଷ୍ପଦ ନାମକ ସ୍ଥାନର ଉତ୍ତରେ ଦୁଇ ଗବ୍ୟୁତି ଦୂରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବଲାୟ ତୀର୍ଥ ଅଛି; ସେଠାକୁ ଭକ୍ତିରେ ଯିବା ଉଚିତ। ବଲାୟରେ ‘ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ର’ ନିଜ-ନିଜ ସ୍ଥାନଲିଙ୍ଗ ରୂପେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଅଜାଇକପାଦ ଓ ଅହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ୟ ଆଦି ନାମ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଏହି ଲିଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ପୂଜା କଲେ ସର୍ବ ପାପ ନାଶ ହୋଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଦ୍ଧି ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गोष्पदस्योत्तरे स्थितम् । गव्यूतिद्वितयेनैव वलाय इति विश्रुतम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ତାପରେ, ହେ ମହାଦେବୀ, ଗୋଷ୍ପଦର ଉତ୍ତରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଦୁଇ ଗବ୍ୟୂତି ଦୂରରେ ‘ବଲାୟ’ ନାମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
Verse 2
तत्रैकादशरुद्राणां स्थानलिंगान्यपि प्रिये । अजैकपादहिर्बुध्न्यः संतीत्यादीनि नामतः । पूजयेत्तानि विधिवन्मुच्यते सर्वपातकैः
ସେଠାରେ, ହେ ପ୍ରିୟେ, ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ସ୍ଥିର ସ୍ଥାନ-ଲିଙ୍ଗମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି—ଅଜ, ଏକପାଦ, ଅହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ୟ, ସଂତୀତି ଇତ୍ୟାଦି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଯେ ତାହାମାନଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
Verse 362
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रलिंगमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ର-ଲିଙ୍ଗ ମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ୩୬୨ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।