Adhyaya 351
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ମହାଦେବୀଙ୍କୁ କୌରବେଶ୍ୱରୀ ଦେବୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି। ପୂର୍ବ ଆରାଧନାର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ନାମ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ସହ ଜଡିତ ଓ ସେ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷାଶକ୍ତି ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣିତ; ଭୀମ ମଧ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରକ୍ଷା ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇ ପୂର୍ବେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ମହାନବମୀ ଦିନେ ପ୍ରୟାସପୂର୍ବକ କରାଯାଇଥିବା ପୂଜା ବିଶେଷ ଫଳଦାୟକ କୁହାଯାଏ। ଅତିଥିସତ୍କାର ଓ ଦାନଧର୍ମର ନିୟମରେ—ବିଶେଷକରି ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଭୋଜନଦାନ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ/ଦିବ୍ୟ ଗୁଣଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟପାନୀୟ ଓ ଭଲଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ମିଠା ଦ୍ରବ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ଏଭଳି ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ଦେବୀ ଭକ୍ତକୁ ପୁତ୍ରସମ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ସ୍ଥାନଭକ୍ତି, ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଓ ନିୟତ ଦାନ—ତିନିଟି ଏକାପରକୁ ପୋଷଣ କରେ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्माद्वै कौरवेश्वरीम् । यस्य नाम्ना कुरुक्षेत्रं तेन साराधिता पुरा
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ତତ୍ପରେ, ହେ ମହାଦେବୀ, ସେଠାରୁ କୌରବେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଯାହାଙ୍କ ନାମରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ଦେବୀ ପୁରାକାଳରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତିରେ ଆରାଧିତ ଥିଲେ।
Verse 2
आराधिताऽसौ भीमेन कृत्वा क्षेत्रस्य रक्षणम् । महानवम्यां यत्नेन यस्तां पूजयते नरः । तं पुत्रमिव कल्याणी रक्षते नात्र संशयः
କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷା କରି ଭୀମ ତାଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରିଥିଲେ। ଯେ ନର ମହାନବମୀ ଦିନ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, କଲ୍ୟାଣୀ ତାହାକୁ ନିଜ ପୁତ୍ର ପରି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
Verse 3
भोजनं तत्र दातव्यं दंपतीनां न संशयः । दिव्यैर्भक्ष्यैः सुमिष्टान्नैः सा तुष्यति ततः स्तुता
ସେଠାରେ ଦମ୍ପତିମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନଦାନ ନିଶ୍ଚୟ କରିବା ଉଚିତ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ଷ୍ୟ ଓ ସୁପ୍ରସ୍ତୁତ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ଅର୍ପଣ କଲେ ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ତାପରେ ସ୍ତୋତ୍ରଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ।
Verse 350
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कौरवेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ “କୌରବେଶ୍ୱରୀମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ” ନାମକ ତିନିଶେ ଏକାଉନତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।