Adhyaya 350
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱରବାଣୀରେ ଦୁର୍ଗକୂଟକରେ ଅବସ୍ଥିତ ବିଶ୍ୱେଶଙ୍କ ସୂକ୍ଷ୍ମ ସ୍ଥାନନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି—ସେ ଭଲ୍ଲତୀର୍ଥର ପୂର୍ବେ ଏବଂ ଯୋଗିନୀଚକ୍ରର ଦକ୍ଷିଣେ ବିରାଜିତ। ପରେ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରୂପେ ଭୀମଙ୍କ ସଫଳ ଆରାଧନା କଥା ଆସି, ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କଲେ ଏହି ଦେବତା ‘ସର୍ବକାମପ୍ରଦ’ ବୋଲି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଏ। ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସ, ଶୁକ୍ଲ ପକ୍ଷ, ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିକୁ ପୂଜାକାଳ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି। ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ ଓ ଜଳ ଭଳି ସରଳ ଉପଚାରରେ ନିୟମାନୁସାରେ ପୂଜା କଲେ ଉପାସକ ନିଃସନ୍ଦେହେ ଏକ ବର୍ଷ ନିର୍ବିଘ୍ନ ଜୀବନ ପାଏ—ଏହି ଫଳଶ୍ରୁତି ସଂକ୍ଷେପରେ କୁହାଯାଇଛି।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विश्वेशं दुर्गकूटकम् । भल्लतीर्थस्य पूर्वेण योगिनीचक्रदक्षिणे
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ, ତାପରେ ଦୁର୍ଗକୂଟକରେ ଥିବା ବିଶ୍ୱେଶଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେ ଭଲ୍ଲତୀର୍ଥର ପୂର୍ବେ ଏବଂ ଯୋଗିନୀଚକ୍ରର ଦକ୍ଷିଣେ ଅବସ୍ଥିତ।
Verse 2
आराधितोऽसौ भीमेन सर्वकामप्रदोऽभवत् । फाल्गुनस्य चतुर्थ्यां तु शुक्लपक्षे विधानतः
ଭୀମ ଦ୍ୱାରା ଆରାଧିତ ସେ ଦେବ ସର୍ବକାମପ୍ରଦ ହେଲେ। ଫାଲ୍ଗୁଣ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନ ବିଧିପୂର୍ବକ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
Verse 3
यस्तं पूजयते देवं गन्धपुष्पैः समोदकैः । निर्विघ्नं जायते तस्य वर्षमेकं न संशयः
ଯେ ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ ଓ ଜଳାର୍ପଣ ସହିତ ସେହି ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ତାହାର ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷ ନିର୍ବିଘ୍ନ ହୁଏ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
Verse 349
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दुर्गकूटगणपतिमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनपञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ଦୁର୍ଗକୂଟ-ଗଣପତି-ମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ତିନିଶେ ପଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।