
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ କହନ୍ତି—ଭୀମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମୀପରେ ଅବସ୍ଥିତ “ଦେବୀ ମନ୍ତ୍ରବିଭୂଷଣା” ରୂପକୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବେ ସୋମ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଆରାଧନା କରିଥିଲେ ବୋଲି କହି ଦେବୀ ଓ ସ୍ଥାନର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଏ। ତାପରେ ବ୍ରତର ସମୟ ଓ ବିଧି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ—ଶ୍ରାବଣ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ତୃତୀୟା ତିଥିରେ ଯେ ନାରୀ ଯଥାବିଧି ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଶୋକଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ବୋଲି ଫଳଶ୍ରୁତି ଅଛି। ତୀର୍ଥ-ସ୍ଥାନ, ଭକ୍ତ-ପରମ୍ପରା ଓ ବ୍ରତ-କାଳକୁ ଏକତ୍ର କରି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଫଳପ୍ରଦ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं मंत्रविभूषणाम् । भीमेश्वरस्य सान्निध्ये सोमेनाराधितां पुरा
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ, ତାପରେ ମନ୍ତ୍ରବିଭୂଷଣା ଦେବୀଙ୍କ ଦର୍ଶନକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେ ଭୀମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ବସନ୍ତି; ପୂର୍ବେ ସୋମ (ଚନ୍ଦ୍ର) ଭକ୍ତିରେ ଯାହାଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରିଥିଲେ।
Verse 2
श्रावणे मासि विधिना या नारी तां प्रपूजयेत् । तृतीयायां शुक्लपक्षे सा दुःखैर्मुच्यतेऽखिलैः
ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ ବିଧିପୂର୍ବକ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ତୃତୀୟା ଦିନ ଯେ ନାରୀ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
Verse 348
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मन्त्रविभूषणागौरी माहात्म्यवर्णनंनामाष्टाचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ “ମନ୍ତ୍ରବିଭୂଷଣା ଗୌରୀ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନ” ନାମକ ତିନିଶେ ଉଣପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।