
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ପ୍ରଭାସ-କ୍ଷେତ୍ରର ଆଗ୍ନେୟ (ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ) ଦିଗଭାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ‘କର୍କୋଟକ-ରବି’ ନାମକ ସୂର୍ଯ୍ୟସ୍ୱରୂପର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ଏହି ରୂପର କେବଳ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଇ, ଏକ ସ୍ଥାନୀୟ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକଟତାକୁ ସର୍ବଦେବାନୁଗ୍ରହର କେନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି। ପରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ବିଧି ଦିଆଯାଇଛି—ସପ୍ତମୀ ତିଥି ଯେତେବେଳେ ରବିବାର ସହ ମିଳେ, ସେତେବେଳେ ଧୂପ, ଗନ୍ଧ ଓ ଅନୁଲେପନ ଆଦି ଉପଚାରରେ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯଥାକାଳ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତ ଅର୍ପଣ ସହିତ କୃତ ଆରାଧନା ‘ସର୍ବ-କିଲ୍ବିଷ’ ଅର୍ଥାତ୍ ସମସ୍ତ ପାପ/ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ—ଏହି ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଛି। ଏହା ସ୍କନ୍ଦମହାପୁରାଣର ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡ, ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟର 346ତମ ଅଧ୍ୟାୟ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादाग्नेयदिग्भागे स्थितः कर्कोटको रविः । पूर्वकल्पे महादेवि स्मृतः कर्कोटकान्वितः
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ! ସେଠାରୁ ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗଭାଗରେ ‘କର୍କୋଟକ’ ନାମକ ରବି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ପୂର୍ବକଳ୍ପରେ ସେ କର୍କୋଟକସହିତ ବୋଲି ସ୍ମୃତ।
Verse 2
तस्य दर्शनमात्रेण प्रीताः स्युः सर्वदेवताः । सप्तम्यां रविवारेण धूप गंधानुलेपनैः । पूजयेद्यो विधानेन मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
ତାହାଙ୍କ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଯେ ରବିବାର ପଡ଼ୁଥିବା ସପ୍ତମୀ ଦିନ ଧୂପ, ଗନ୍ଧ ଓ ଅନୁଲେପନଦ୍ୱାରା ବିଧିମତେ ପୂଜା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
Verse 346
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कर्कोटकार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम षटचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡରେ, ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ‘କର୍କୋଟକାର୍କମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ 346ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।