Adhyaya 341

Verse 1

ईश्वर उवाच । आशापूरं ततो गच्छेद्विघ्नराजमकल्मषम् । शशिभूषण वायव्ये संस्थितं विघ्ननाशनम् । आशां पूरयते यस्मात्तेनाशापूरकः स्मृतः

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ତତ୍ପରେ ଆଶାପୂରକୁ ଯାଇ, ନିର୍ମଳ ବିଘ୍ନରାଜଙ୍କ ଦର୍ଶନ କର; ସେ ଶଶିଭୂଷଣର ବାୟବ୍ୟ ଦିଗରେ ସ୍ଥିତ, ବିଘ୍ନନାଶକ। ଯେହେତୁ ସେ ଆଶା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ତେଣୁ ‘ଆଶାପୂରକ’ ବୋଲି ସ୍ମରଣୀୟ।

Verse 2

यत्र रामेण देवेशि सीतया लक्ष्मणेन च । समाराध्य च विघ्नेशं प्राप्तं काममभीप्सितम्

ହେ ଦେବେଶି! ସେଠାରେ ଶ୍ରୀରାମ ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ଭକ୍ତିରେ ବିଘ୍ନେଶଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରି ଅଭୀଷ୍ଟ କାମନା ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।

Verse 3

यत्र चंद्रमसा देवि समाराध्य गणाधिपम् । लब्धं तद्वांछितं पूर्वं सर्वकुष्ठविनाशनम्

ହେ ଦେବୀ! ସେଇ ସ୍ଥାନରେ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ପୂର୍ବେ ଗଣାଧିପ (ଗଣେଶ)ଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରି ଇଚ୍ଛିତ ବର ପାଇଥିଲେ—ଅର୍ଥାତ୍ ସମସ୍ତ କୁଷ୍ଠର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶ।

Verse 4

चतुर्थ्यां शुक्लपक्षे च मासि भाद्रपदे तथा । तत्र संपूज्य देवेशं मोदकैर्भोजयेद्द्विजान्

ଭାଦ୍ରପଦ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଥୀରେ ସେଠାରେ ବିଧିପୂର୍ବକ ଦେବେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ମୋଦକ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ (ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ) ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ।

Verse 5

वाञ्छितां लभते सिद्धिं विघ्नराजप्रसादतः । क्षेत्रस्यास्य महादेवि रक्षार्थं तु मया पुरा

ବିଘ୍ନରାଜଙ୍କ ପ୍ରସାଦରେ ମନୁଷ୍ୟ ଇଚ୍ଛିତ ସିଦ୍ଧି ପାଏ। ହେ ମହାଦେବୀ! ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମୁଁ ପୂର୍ବେ ତାଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲି।

Verse 6

ततो नियुक्तो देवेशि यायिनां विघ्ननाशनः

ଏହେତୁ ହେ ଦେବେଶି! ଯାତ୍ରୀ ଓ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କର ବିଘ୍ନ ନାଶ ପାଇଁ ବିଘ୍ନନାଶକଙ୍କୁ ଏଠାରେ ନିଯୁକ୍ତ କରାଗଲା।

Verse 341

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य आशापूरविघ्नराज माहात्म्यवर्णनंनामैकचत्शरिंशदुत्तर त्रिशततमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ “ଆଶାପୂର ବିଘ୍ନରାଜ-ମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ” ନାମକ ତିନିଶେ ଏକଚାଳିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।