
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ଦେବୀଙ୍କୁ କହନ୍ତି ଯେ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରରେ ଚଣ୍ଡୀଶ୍ୱର ନାମକ ଏକ ମହାଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା ସର୍ବ ପାତକ ନାଶକ। ଭକ୍ତିରେ ତାହାର ଦର୍ଶନ ଓ ପୂଜା କଲେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ତଃଶୁଦ୍ଧି ମିଳେ। ପରେ ସେ ବ୍ରତ-କାଳବିଧି କହନ୍ତି—କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନ ଉପବାସ ରଖି ରାତିରେ ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଆଚରଣରେ ପାପକ୍ଷୟ ହୋଇ ସାଧକ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପରମ ପଦ ପାଏ—ଏହି ଫଳଶ୍ରୁତି ସହ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र स्थाने तु संस्थितम् । चण्डीश्वरं महालिंगं सर्वपातकनाशनम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ତତ୍ପରେ, ହେ ମହାଦେବୀ, ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଯାଅ, ଯେଉଁଠାରେ ଚଣ୍ଡୀଶ୍ୱର ନାମକ ମହାଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ସେ ସମସ୍ତ ପାତକନାଶକ।
Verse 2
तत्र शुक्लचतुर्द्दश्यां कार्तिके मासि भामिनि । उपवासपरो भूत्वा यः करोति प्रजागरम् । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः
ସେଠାରେ, ହେ ଭାମିନି, କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଉପବାସପର ହୋଇ ଯେ ରାତ୍ରିଜାଗରଣ କରେ, ସେ ଦେବ ମହେଶ୍ୱର ବସୁଥିବା ପରମ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
Verse 340
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये देविकामाहात्म्ये चण्डीश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम चत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡରେ, ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟର ଦେବିକାମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ “ଚଣ୍ଡୀଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ” ନାମକ 340ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।