
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ପ୍ରଭାସ-କ୍ଷେତ୍ରର ଦୁଇଟି ସଂଯୁକ୍ତ ପବିତ୍ର ବିଶେଷତା ବିଷୟରେ ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି—ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଦୂରତାରେ ଅବସ୍ଥିତ ତପ୍ତୋଦକ-କୁଣ୍ଡମାଳା ଏବଂ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅନ୍ତରାଳରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଦେବୀ ରୁକ୍ମିଣୀ। ତପ୍ତୋଦକ-କୁଣ୍ଡକୁ ଶୁଦ୍ଧିର ତୀର୍ଥ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି; ‘କୋଟି-ହତ୍ୟା’ ପରି ଘୋର ପାପ ମଧ୍ୟ ନାଶ କରିପାରେ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। କ୍ରମବଦ୍ଧ ବିଧି ହେଉଛି—ପ୍ରଥମେ ତପ୍ତ ଜଳରେ ସ୍ନାନ, ପରେ ଦେବୀ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂଜା। ରୁକ୍ମିଣୀ ସର୍ବପାପହାରିଣୀ, ମଙ୍ଗଳଦାୟିନୀ ଓ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଶୁଭଫଳଦାତ୍ରୀ ବୋଲି ସ୍ତୁତିତ। ଫଳଶ୍ରୁତିରେ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନର ସ୍ଥିରତାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରହିଛି—ବିଶେଷକରି ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୃହଭଙ୍ଗ (ବିବାହିତ ଘରର ବିଘଟନ) ହୁଏ ନାହିଁ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्माद्दक्षिणदिग्भागे धनुषां पंचभिः प्रिये । तत्र तप्तोदकुंडानि संत्यद्यापि वरानने
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ପ୍ରିୟେ! ସେଠାରୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ପାଞ୍ଚ ଧନୁଷ ଦୂରେ, ହେ ସୁମୁଖୀ, ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ତପ୍ତଜଳ କୁଣ୍ଡମାନ ଅଛି।
Verse 2
कुण्डतः पूर्वदिग्भागे धनुषां पञ्चविंशतौ । रुक्मिणी संस्थिता देवी सर्वपातकनाशिनी
କୁଣ୍ଡର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ପଚିଶ ଧନୁଷ ଦୂରେ, ସର୍ବ ପାପ ନାଶିନୀ ଦେବୀ ରୁକ୍ମିଣୀ ସେଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଅଛନ୍ତି।
Verse 3
स्नात्वा तप्तोदके कुण्डे कोटिहत्याविनाशने । ततः संपूजयेद्देवीं रुक्मिणीं रुक्मदायिनीम् । सप्त जन्मानि नारीणां गृहभंगो न जायते
କୋଟି ହତ୍ୟାର ପାପକୁ ମଧ୍ୟ ନାଶ କରୁଥିବା ତପ୍ତଜଳ କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରି, ପରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଦାୟିନୀ ଦେବୀ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ନାରୀମାନଙ୍କର ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୃହଭଙ୍ଗ ହୁଏ ନାହିଁ।
Verse 332
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रुक्मिणीमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वात्रिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्याय
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି-ସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାରେ, ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ‘ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଭାଗରେ ‘ରୁକ୍ମିଣୀମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ 332ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।