
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ପ୍ରଭାସ-କ୍ଷେତ୍ରର “ଉତ୍ତମସ୍ଥାନ” ନାମକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଣ୍ୟସ୍ଥଳକୁ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି। ଏହା ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିବ୍ୟ ପରିସରର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ସ୍ଥାନୀୟ ଦୂରତା-ମାପ ଅନୁସାରେ ଅବସ୍ଥିତ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ତାହାରୁ ଆହୁରି ଉତ୍ତରେ ବାର ଧନୁ ଅନ୍ତରରେ “ଉନ୍ନତ ବିଘ୍ନରାଜ” ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟୂହକୁ ନାଶ କରନ୍ତି (ସର୍ବ-ପ୍ରତ୍ୟୂହ-ନାଶନ)। ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଫଳ ଓ ମଧୁର ନୈବେଦ୍ୟ (ମୋଦକ ଆଦି) ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବାର ବିଧି ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ପୂଜାର ଫଳ ଭାବେ ବାଞ୍ଛିତ କାମନା ସିଦ୍ଧି ଏବଂ “ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟ-ବିଜୟ” ସଦୃଶ ସର୍ବତ୍ର ଜୟଦାୟକ ସଫଳତା ଫଳଶ୍ରୁତି ରୂପେ ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଇଛି।
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथोत्तरे देवकुलात्तत्र गव्यूतिमात्रतः । उत्तमस्थानमिति च प्रख्यातं धरणीतले
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ତାପରେ ଦେବକୁଳର ଉତ୍ତରେ, ସେଠାରୁ ପ୍ରାୟ ଏକ ଗବ୍ୟୂତି ଦୂରରେ, ‘ଉତ୍ତମସ୍ଥାନ’ ନାମରେ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏକ ପୁଣ୍ୟସ୍ଥାନ ଅଛି।
Verse 2
तस्योत्तरे तु दिग्भागे धनुर्द्वादशकांतरे । उन्नतो विघ्नराजस्तु सर्वप्रत्यूहनाशनः
ତାହାର ଉତ୍ତର ଦିଗଭାଗରେ ବାର ଧନୁ ଦୂରେ ଉନ୍ନତ ବିଘ୍ନରାଜ ବିରାଜିତ; ସେ ସମସ୍ତ ବାଧା ଓ ପ୍ରତ୍ୟୂହ ନାଶକ।
Verse 3
चतुर्थ्यां पूजितः सम्यक्सुगंधैः फलमोदकैः ददाति वांछितान्कामांस्त्रैलोक्ये विजयी भवेत्
ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଫଳ ଓ ମୋଦକ ଦ୍ୱାରା ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜିତ ହେଲେ ସେ ଇଚ୍ଛିତ କାମନା ଦେଇଥାଏ; ଭକ୍ତ ତ୍ରିଲୋକରେ ବିଜୟୀ ହୁଏ।
Verse 329
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उन्नतविनायकमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनत्रिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ଉନ୍ନତ ବିନାୟକମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ୩୨୯ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।