
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରଭାସ-କ୍ଷେତ୍ରର ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କ୍ରମରେ ଈଶ୍ୱର ଦିଗନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି। ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ମହାକାଳେଶ୍ୱର ସ୍ଥାନକୁ ଯିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି; ସେ ‘ସର୍ବ-ରକ୍ଷା-କର’ ପରମ ରକ୍ଷକ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଏହି କ୍ଷେତ୍ର/ନଗରର ଅଧିଷ୍ଠାତା ଭାବେ ରୁଦ୍ରରୂପ ଭୈରବ କ୍ଷେତ୍ରପାଳ ରୂପେ ଉଲ୍ଲେଖିତ, ଯାହା ତୀର୍ଥର ମାହାତ୍ମ୍ୟକୁ ରକ୍ଷାମୁଖୀ ଶୈବ ତତ୍ତ୍ୱ ସହ ଯୋଡ଼େ। ଦର୍ଶ (ଅମାବାସ୍ୟା) ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ‘ମହାପୂଜା’ କରିବାର ବିଧି ଦିଆଯାଇଛି, ଯାତ୍ରାରେ କାଳାନୁଶାସନର ଗୁରୁତ୍ୱ ଦର୍ଶାଏ। ଫଳଶ୍ରୁତିରେ କୁହାଯାଇଛି—ମହୋଦୟ କାଳରେ ସ୍ନାନ କରି ମହାକାଳଙ୍କ ଦର୍ଶନ କଲେ ଭକ୍ତ ‘ସାତ ହଜାର ଜନ୍ମ’ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ପାଏ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्यैवोत्तरतः स्थितम् । महाकालेश्वरं देवं सर्वरक्षाकरं परम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ! ତାପରେ ସେହି ସ୍ଥାନର ଉତ୍ତରଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ପରମଦେବ ମହାକାଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ସେ ସର୍ବରକ୍ଷାଦାତା।
Verse 2
अधिष्ठाता पुरस्यास्य भैरवो रुद्ररूपधृक् । दर्शे च पूर्णिमायां च महापूजां प्रकारयेत्
ଏହି ପୁରୀର ଅଧିଷ୍ଠାତା ରୁଦ୍ରରୂପଧାରୀ ଭୈରବ। ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ବିଧିପୂର୍ବକ ମହାପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
Verse 3
महोदये नरः स्नात्वा महाकालं प्रपश्यति । धनाढ्यो जायते लोके सप्तजन्मसहस्रकम्
ମହୋଦୟରେ ସ୍ନାନ କରି ମନୁଷ୍ୟ ମହାକାଳଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଏ; ଏବଂ ଲୋକେ ସାତ ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧନୀ ହୁଏ।
Verse 326
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये महाकालमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ମହାକାଳମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ୩୨୬ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।