
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରଭାସର ଉତ୍ତର ଭାଗରେ, ବାୟବ୍ୟ (ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ) ଦିଗର ଉପଖଣ୍ଡରେ ଅବସ୍ଥିତ ଗଣନାଥ/ବିନାୟକ-ସ୍ଥାନର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଓ ପୂଜାବିଧି କହିଛନ୍ତି। ଏହି ବିନାୟକ “ସର୍ବସିଦ୍ଧିଦାତା” ବୋଲି ପରିଚିତ; ପୂର୍ବେ ଧନଦ (କୁବେର)ଙ୍କ ସହଚର ଥିବା ସେ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଗଣନାଥରୂପେ ନିଧିର ରକ୍ଷକ ହୋଇ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ସଫଳତା ଦେବା ପାଇଁ ସେଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ମିଳେ। ତାପରେ କାଳବିଶେଷ ସହିତ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଦିଆଯାଇଛି—ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥି ଯେତେବେଳେ ଭୌମବାର (ମଙ୍ଗଳବାର) ସହ ମିଳେ, ସେତେବେଳେ ଭକ୍ଷ୍ୟ, ଭୋଜ୍ୟ ଓ ମୋଦକ ଆଦି ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଶେଷରେ ଫଳଶ୍ରୁତିରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ଏପରି ଯଥାବିଧି ଆରାଧନା କଲେ ଧ୍ରୁବ ସିଦ୍ଧି, ଅର୍ଥାତ୍ ନିଶ୍ଚିତ ସଫଳତା ମିଳେ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरदिग्भागे किंचिद्वायव्यमाश्रितम् । विनायकं प्रपश्येच्च सर्वसिद्धिप्रदायकम्
ଇଶ୍ୱର କହିଲେ—ସେଠାରୁ ଉତ୍ତରଦିଗରେ, କିଛିଟା ବାୟବ୍ୟ ଦିଗକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରଦାନକାରୀ ବିନାୟକଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ।
Verse 2
योऽसौ देवि मया ख्यातः सखा मे धनदः पुरा । गणनाथस्वरूपेण निधीनां परिपालकः । लोकानां सिद्धिदानार्थमस्मिन्स्थाने स्थितः प्रिये
ହେ ଦେବୀ, ଯାହାକୁ ମୁଁ ପୂର୍ବେ ତୁମକୁ କହିଥିଲି—ମୋ ପୁରୁଣା ସଖା ଧନଦ (କୁବେର), ନିଧିମାନଙ୍କର ପାଳକ—ସେହି, ହେ ପ୍ରିୟେ, ଗଣନାଥ ସ୍ୱରୂପେ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧି ଦେବା ପାଇଁ ଅବସ୍ଥିତ।
Verse 3
चतुर्थ्यां भौमवारेण भक्ष्यभोज्यः समोदकैः । पूजयेद्विधिवद्देवि तस्य सिद्धिर्भवेद्ध्रुवम्
ହେ ଦେବୀ, ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥି ଯେତେବେଳେ ମଙ୍ଗଳବାରରେ ପଡ଼େ, ସେତେବେଳେ ଭକ୍ଷ୍ୟ-ଭୋଜ୍ୟ ଓ ମୋଦକାଦି ମଧୁର ନୈବେଦ୍ୟ ସହିତ ବିଧିପୂର୍ବକ (ତାଙ୍କର) ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ତାହାର ସିଦ୍ଧି ନିଶ୍ଚିତ।
Verse 324
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गणनाथमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ‘ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଭିତରେ ‘ଗଣନାଥମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ୩୨୪ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।