
ଈଶ୍ୱର-ଦେବୀ ସମ୍ବାଦରେ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରର ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟପ୍ରଦ ଲିଙ୍ଗଦ୍ୱୟର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ଏହି ଦୁଇ ଲିଙ୍ଗକୁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ନଗର ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ତ୍ୱଷ୍ଟା ଆସି ପ୍ରଥମେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ପରେ ନଗର ଗଢ଼ି, ଲିଙ୍ଗଦ୍ୱୟକୁ (ପୁନଃ) ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ—ନଗରଶୃଙ୍ଖଳା ଓ ପବିତ୍ର ପ୍ରତୀକ-ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ପାରସ୍ପରିକ ସମ୍ବନ୍ଧ ଏଠାରେ ପ୍ରକାଶିତ। ତାପରେ କଥାରୁ ବିଧି-ଉପଦେଶକୁ ଯାଇ କୁହାଯାଏ—କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ, ବିଶେଷକରି ଯାତ୍ରା ଓ ବିବାହ-ଯାତ୍ରା/ବରଯାତ୍ରା ସମୟରେ, ଲିଙ୍ଗଦ୍ୱୟ ପୂଜା ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଫଳଦାୟକ। ସୁଗନ୍ଧିତ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଅମୃତସଦୃଶ ଦ୍ରବ ଓ ବିଭିନ୍ନ ନୈବେଦ୍ୟ ସାବଧାନତାରେ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ କୁହି, ଏହାକୁ କେବଳ ଔପଚାରିକତା ନୁହେଁ—ନିୟତ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତିର ନୀତିମାର୍ଗ ଭାବେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्माच्च पूर्वदिग्भागे किञ्चिदाग्नेयसंस्थितम् । लिंगद्वयं महापुण्यं विश्वकर्मप्रतिष्ठितम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ସେହି ସ୍ଥାନର ପୂର୍ବ ଦିଗଭାଗରେ, କିଛି ଆଗ୍ନେୟ (ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ) ଦିଗକୁ ଅବସ୍ଥିତ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଦୁଇଟି ମହାପୁଣ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି।
Verse 2
यदा वै नगरं कर्तुं त्वष्टा तत्र समागतः । प्रतिष्ठाप्य महादेवं नगरं कृतवांस्ततः
ନଗର ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ତ୍ୱଷ୍ଟା ସେଠାକୁ ଆସିଲେ, ପ୍ରଥମେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ; ତାପରେ ନଗର ନିର୍ମାଣ କଲେ।
Verse 3
कृत्वा च नगरं रम्यं लिंगस्यास्य प्रभावतः । पुनः प्रतिष्ठितं र्लिगं तेन वै विश्वकर्मणा
ଏହି ଲିଙ୍ଗର ପ୍ରଭାବରେ ସେ ରମ୍ୟ ନଗର ନିର୍ମାଣ କଲେ; ଏବଂ ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।
Verse 4
कर्मादौ कर्मणश्चान्ते यात्रोद्वाहगृहादिके । लिंगद्वयं पूजयित्वा सिद्धिमाप्नोति तत्क्षणात्
କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ—ଯାତ୍ରା, ବିବାହ, ଗୃହନିର୍ମାଣ ଆଦି ସମୟରେ—ଲିଙ୍ଗଦ୍ୱୟକୁ ପୂଜିଲେ ସେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ସିଦ୍ଧି ପାଏ।
Verse 5
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गंधामृतरसोदकैः । नैवेद्यै विविधैर्देवि लिंगयुग्मं प्रपूजयेत्
ଏହେତୁ, ହେ ଦେବି, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଅମୃତରସ ଓ ଜଳ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲିଙ୍ଗଯୁଗ୍ମକୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
Verse 320
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उन्नतस्थानमाहात्म्ये लिंगद्वयमाहात्म्यवर्णनंनाम विंशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି-ସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡରେ, ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟର ଉନ୍ନତସ୍ଥାନମାହାତ୍ମ୍ୟାନ୍ତର୍ଗତ ‘ଲିଙ୍ଗଦ୍ୱୟମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ତିନିଶହ କୁଡ଼ିଏତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।