
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରଭାସ-କ୍ଷେତ୍ରର ବର୍ଣ୍ଣନା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱସୂଚନା ମିଳେ। ଈଶ୍ୱର କହନ୍ତି ଯେ ସନ୍ଦର୍ଭ-ସ୍ଥାନରୁ ଅଧିକ ଦୂର ନୁହେଁ, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା ପାପକ୍ଷୟକାରୀ। ସେହି ଲିଙ୍ଗର ନାମ ‘ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱର’ ଏବଂ ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିବା କଥା ତାହାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା-ପରମ୍ପରାର ପ୍ରାମାଣ୍ୟ ଦର୍ଶାଏ। ଏଠାରେ ଏକ ଆଚାରକ୍ରମ ସୂଚିତ—ପ୍ରଥମେ ଋଷିତୋୟା-ଜଳରେ ସ୍ନାନ, ପରେ ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା। ଫଳଶ୍ରୁତିରେ ଶୁଦ୍ଧି ସହ ଜ୍ଞାନର ଉନ୍ନତି ମଧ୍ୟ ଅଛି—ଉପାସକ ‘ବେଦବିଦ୍’ ହୁଏ, ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ୱ ପାଏ ଏବଂ ଜାଡ୍ୟଭାବ (ମାନସିକ ମନ୍ଦତା/ଜଡତା) ରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଏଭଳି ଭୂଗୋଳ, ବିଧି ଓ ଫଳ ଏକାତ୍ମ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्याश्च पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ପୂର୍ବଦିଗରେ, ଅତିଦୂର ନୁହେଁ, ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଶିବଲିଙ୍ଗ ଅବସ୍ଥିତ; ତାହା ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ।
Verse 2
ब्रह्मेश्वरेति नामाढ्यं ब्राह्मणैश्च प्रतिष्ठितम् । ऋषितोयाजले स्नात्वा तल्लिंगं यः प्रपूजयेत् । स भवेद्वेदविद्विप्रो जाड्यभावविवर्जितः
ଏହା ‘ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱର’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି। ‘ଋଷିତୋୟ’ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି ଯେ ଭକ୍ତିଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜେ, ସେ ବେଦବିଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ ଓ ଜଡତା-ଅଜ୍ଞାନରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
Verse 318
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टादशोत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି-ସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ‘ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଭାଗରେ ‘ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ 318ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।