Adhyaya 316
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 316

Adhyaya 316

ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦେବକୁଳର ସମୀପ ଶମ୍ବର-ସ୍ଥାନରେ, ଦେବକୁଳଠାରୁ ପଞ୍ଚ ଗବ୍ୟୂତି ଦୂରେ ‘କ୍ଷେମାଦିତ୍ୟ’ ନାମକ ଦେବପ୍ରତିଷ୍ଠାର ସ୍ଥାନ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରାଯାଇଛି। ତାଙ୍କର ଦର୍ଶନମାତ୍ରେ ଭକ୍ତ କ୍ଷେମାର୍ଥ-ସିଦ୍ଧି, କଲ୍ୟାଣ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଏ ବୋଲି ମାହାତ୍ମ୍ୟ କୁହାଯାଏ। ଏହା ସହିତ, ସପ୍ତମୀ ତିଥି ଯେତେବେଳେ ରବିବାର ସହ ସଂଯୋଗ ହୁଏ, ସେଦିନ କରାଯାଇଥିବା ପୂଜା ସର୍ବକାମଦା, ଅର୍ଥାତ୍ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳଦାୟିନୀ ବୋଲି ଘୋଷିତ। ଶେଷରେ ଏହାକୁ ଦେବକୁଳ-ତୀର୍ଥସ୍ଥ ଉପଦେଶରୂପ ତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ୟବଚନ ଭାବେ ନିରୂପଣ କରାଯାଇଛି।

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ देवकुलात्पूर्वे पंचगव्यूतिमात्रतः । शंबरस्थान मध्ये तु क्षेमादित्येति विश्रुतः

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ— ପରେ ଦେବକୁଳର ପୂର୍ବଦିଗରେ ପାଞ୍ଚ ଗବ୍ୟୂତି ଦୂରେ, ଶମ୍ବର ନାମକ ସ୍ଥାନର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ‘କ୍ଷେମାଦିତ୍ୟ’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ (ଏକ ଦେବସ୍ଥାନ) ଅଛି।

Verse 2

तं दृष्ट्वा मानवो देवि भवेत्क्षेमार्थसिद्धिभाक् । सप्तम्यां रविवारेण पूजितः सर्वकामदः

ହେ ଦେବୀ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମାତ୍ରେ ମନୁଷ୍ୟ କ୍ଷେମ ଓ ସୁରକ୍ଷାର ସିદ્ધିର ଭାଗୀ ହୁଏ। ସପ୍ତମୀ ଦିନ, ରବିବାରେ ପୂଜିତ ହେଲେ ସେ ସର୍ବ କାମନା ଦାତା ହୁଅନ୍ତି।

Verse 3

इति देवकुलस्थाने कथिता तीर्थसंस्थितिः

ଏହିପରି ଦେବକୁଳ ସ୍ଥାନରେ ଏହି ତୀର୍ଥର ସ୍ଥିତି (ବର୍ଣ୍ଣନା) କହାଗଲା।

Verse 316

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये क्षेमादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम षोडशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି-ସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ର-ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘କ୍ଷେମାଦିତ୍ୟ-ମାହାତ୍ମ୍ୟ-ବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ତିନିଶେ ଷୋଳମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।