
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶିବ–ଦେବୀ ସମ୍ବାଦ ମାଧ୍ୟମରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର-ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଈଶ୍ୱର ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅର୍ଧ-କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ ଥିବା ଦୀପ୍ତିମାନ ‘ମାରୁଦାର୍ୟା’ ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବାକୁ ଆଜ୍ଞା କରନ୍ତି। ସେଠାର ଦେବୀ ମରୁତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଏବଂ ‘ସର୍ବକାମ-ଫଳପ୍ରଦା’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ପରେ କାଳ ଓ ପୂଜା-ବିଧି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମିଳେ—ବିଶେଷକରି ମହାନବମୀ ଦିନ, ଏବଂ ସପ୍ତମୀ ଦିନ ମଧ୍ୟ, ଗନ୍ଧ-ପୁଷ୍ପ ଆଦି ଉପଚାରରେ ସାବଧାନତା ସହ ପୂଜା କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ଏଭଳି ଭାବେ ସ୍ଥାନ, ସମୟ ଓ ପ୍ରକ୍ରିୟାର ସମ୍ବନ୍ଧ ଦେଖାଇ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଓ ପୁଣ୍ୟଲାଭର ପଥ ପ୍ରତିପାଦିତ ହୁଏ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मरुदार्यां महाप्रभाम् । तस्मात्पश्चिमदिग्भागे क्रोशार्द्धेन व्यवस्थिताम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ତତଃ, ହେ ମହାଦେବୀ, ମହାପ୍ରଭାମୟୀ ମରୁଦାର୍ୟାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେ ଏହି ସ୍ଥାନର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅର୍ଧ କ୍ରୋଶ ଦୂରେ ଅବସ୍ଥିତ।
Verse 2
मरुद्भिः पूजितां देवीं सर्वकामफलप्रदाम् । महानवम्यां यत्नेन सप्तम्यां पूजयेन्नरः । गंधपुष्पादिविधिना सर्वकामप्रसिद्धये
ମରୁତମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି ସେଇ ଦେବୀ ସମସ୍ତ କାମନାର ଫଳ ଦାନ କରନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟ ସପ୍ତମୀ ଓ ବିଶେଷତଃ ମହାନବମୀରେ ଗନ୍ଧ‑ପୁଷ୍ପାଦି ବିଧିରେ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ପୂଜା କଲେ ସବୁ ଇଚ୍ଛା ସିદ્ધ ହୁଏ।
Verse 315
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मरुदार्यादेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି‑ସାହସ୍ର୍ୟ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ମରୁଦାର୍ୟା ଦେବୀମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ତିନିଶେ ପନ୍ଦରତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।