
ଅଧ୍ୟାୟ ୩୧୦ରେ ଈଶ୍ୱରବାଣୀ ରୂପେ ପ୍ରଭାସ-କ୍ଷେତ୍ରରେ କଲମ୍ବେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥର ସ୍ଥାନ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ହୋଇଛି। ଏହା ବାୟବ୍ୟ (ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ) ଦିଗରେ ‘ଧନୁର୍ଦ୍ୱିତୟ’ ଅର୍ଥାତ୍ ଦୁଇ ଧନୁଷ-ଲମ୍ବ ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। କଲମ୍ବେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଓ ପୂଜା ମାତ୍ରେ ସମସ୍ତ କିଲ୍ବିଷ (ନୀତିଗତ ଅଶୁଚିତା) ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ ଏବଂ ଏହା ସର୍ବପାତକନାଶକ ବୋଲି ଘୋଷିତ। ସୋମବାର ଅମାବାସ୍ୟା ସଂଯୋଗ ସେଠାରେ ବିଶେଷ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ। ପୁଣ୍ୟଫଳ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକେ ସେଠାରେ ବିପ୍ରମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ ଅତିଥିସତ୍କାରରୂପ ଦାନ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ପାଆନ୍ତି; ଶେଷରେ ଏହାକୁ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟର ‘କଲମ୍ବେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्माद्वायव्यदिग्भागे धनुषां द्वितये स्थितम् । कलंबेश्वरनामानं सर्वपातकनाशनम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ସେଠାରୁ ବାୟବ୍ୟ ଦିଗଭାଗରେ, ଦୁଇ ଧନୁଷ ଦୂରତାରେ ‘କଲମ୍ବେଶ୍ୱର’ ନାମକ ପ୍ରଭୁ ଅଛନ୍ତି; ସେ ସର୍ବ ପାପନାଶକ।
Verse 2
तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च मुक्तः स्यात्सर्वकिल्बिषैः । सोमवारे त्वमावास्या तत्रैव बहुपुण्यदा । विप्राणां भोजनं देयं तत्र पुण्य फलेप्सुभिः
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ପୂଜା କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପକଲୁଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ସେଠାରେ ସୋମବାର ଅମାବାସ୍ୟା ପଡିଲେ ତାହା ବହୁ ପୁଣ୍ୟଦାୟିନୀ। ପୁଣ୍ୟଫଳ ଆକାଂକ୍ଷୀମାନେ ସେଇ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
Verse 310
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कलंबेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनाम दशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି ସହସ୍ର ଶ୍ଲୋକସଂହିତାରେ, ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ “କଲମ୍ବେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ” ନାମକ ତିନିଶେ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।