
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ତୀର୍ଥ-ଭୌଗୋଳିକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଓ ପୂଜା-ବିଧି ଦେଇଛନ୍ତି। ଯାତ୍ରୀଙ୍କୁ ଚଣ୍ଡୀଶଙ୍କ ଉତ୍ତରେ ଅବସ୍ଥିତ ‘ଚତୁର୍ମୁଖ’ ନାମକ ବିନାୟକ ମନ୍ଦିରକୁ ଯିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି; ଈଶାନ କୋଣ ଦିଗରେ ଚାରି ଧନୁ ଦୂରତାର ସୂଚନା ମଧ୍ୟ ମିଳେ। ସେଠାରେ ପ୍ରୟତ୍ନପୂର୍ବକ ଓ ସାବଧାନତାରେ ପୂଜା କରିବା—ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ, ଭକ୍ଷ୍ୟ-ଭୋଜ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ, ବିଶେଷକରି ମୋଦକ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ କଥା ହୋଇଛି। ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ ପୂଜା କଲେ ସିଦ୍ଧି ଲଭ୍ୟ; ନିୟମିତ ଭକ୍ତିରେ ବିଘ୍ନ ନାଶ ହୋଇ ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विनायकमनुत्तमम् । चतुर्मुखेति विख्यातं चण्डीशादुत्तरे स्थितम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ! ତାପରେ ଚଣ୍ଡୀଶଙ୍କ ଉତ୍ତରେ ଅବସ୍ଥିତ, ‘ଚତୁର୍ମୁଖ’ ନାମେ ବିଖ୍ୟାତ ସେହି ଅନୁତ୍ତମ ବିନାୟକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
Verse 2
किञ्चिदीशानदिग्भागे धनुषां च चतुष्टये । तं प्रयत्नाच्च संपूज्य सर्वविघ्नैः प्रमुच्यते
ଇଶାନ ଦିଗଭାଗରେ ଅଳ୍ପ ଦୂରେ, ଚାରି ଧନୁଷ ଦୂରତାରେ ଥିବା ସେ ଦେବଙ୍କୁ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ପୂଜିଲେ, ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
Verse 3
गन्धपुष्पादिभिस्तत्र भक्ष्यैर्भोज्यैः समोदकैः । चतुर्मुखं चतुर्थ्यां तु संपूज्य सिद्धिभाग्भवेत्
ସେଠାରେ ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ ଆଦି ଏବଂ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ, ଭୋଜ୍ୟ, ପାନୀୟ ସହିତ ନିବେଦନ କରି—ବିଶେଷତଃ ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ—ଚତୁର୍ମୁଖଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ସିଦ୍ଧିର ଭାଗୀ ହୁଏ।
Verse 309
इति श्रीस्कांदे महपुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चतुर्मुखविनायक माहात्म्यवर्णनंनाम नवोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି-ସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାରେ, ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର, ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ “ଚତୁର୍ମୁଖ ବିନାୟକ ମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ” ନାମକ ତିନିଶେ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।