Adhyaya 307

Verse 1

ईश्वर उवाच । सांबादित्याच्च पूर्वेण किञ्चिदाग्नेयसंस्थितः । अपरनारायणोनाम यस्मान्नास्ति परो भुवि

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ସାମ୍ବାଦିତ୍ୟର ପୂର୍ବଦିଗରେ, କିଛି ଆଗ୍ନେୟ କୋଣରେ ଅବସ୍ଥିତ ‘ଅପରନାରାୟଣ’ ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି; ପୃଥିବୀରେ ତାହାଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିଛି ନାହିଁ।

Verse 2

स तु सांबस्य देवेशि सूर्यो विष्णुस्वरूपवान् । अपरां मूर्तिमास्थाय विष्णुरूपो वरं ददौ

ହେ ଦେବେଶି! ସାମ୍ବଙ୍କ ହିତାର୍ଥେ ବିଷ୍ଣୁସ୍ୱରୂପ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଏକ ମୂର୍ତ୍ତି ଧାରଣ କରି, ବିଷ୍ଣୁରୂପେ ବର ପ୍ରଦାନ କଲେ।

Verse 3

तेनापरेति नाम्ना वै ख्यातो विष्णुः पुराऽभवत् । फाल्गुनामलपक्षे तु एकादश्यां विधानतः

ଏହି କାରଣରୁ ପୁରାତନ କାଳରେ ବିଷ୍ଣୁ ‘ଅପର’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ; ଫାଲ୍ଗୁଣ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଏକାଦଶୀରେ ବିଧିମତେ କର୍ମ କରିବା ଉଚିତ।

Verse 4

पूजयेत्पुण्डरीकाक्षं तत्र सूर्यस्वरूपिणम् । मुक्तो भवति पापेभ्यः सर्वकामैः समृध्यते

ସେଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟସ୍ୱରୂପୀ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ କାମନାରେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଏ।

Verse 307

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्स्येऽपरनारायणमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡରେ, ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ‘ଅପରନାରାୟଣମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ତିନିଶେ ସାତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।