
ଈଶ୍ୱର ଦେବୀଙ୍କୁ କହନ୍ତି ଯେ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରରେ ଗନ୍ଧର୍ବେଶ୍ୱର ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିବତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ଲିଙ୍ଗଟି ଉତ୍ତର ଦିକ୍ଭାଗରେ ପାଞ୍ଚ ଧନୁଷ ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ—ଏହା ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ମାର୍ଗସୂଚନା ମଧ୍ୟ ଅଟେ। ଏହି ତୀର୍ଥର ଦର୍ଶନରେ ଦର୍ଶକ ‘ରୂପବାନ’ ହୁଏ, ଅର୍ଥାତ୍ ଦେହରେ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ଆକର୍ଷଣ ବଢ଼େ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ଲିଙ୍ଗଟି ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିବାରୁ ତାହାର ପବିତ୍ର ପ୍ରଭବ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ସ୍ନାନ କରି ଏକଥର ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କଲେ ସର୍ବ କାମନା ପୂରଣ ହୁଏ ଏବଂ ‘ରକ୍ତକଣ୍ଠ’ ନାମକ ଶୁଭଲକ୍ଷଣ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ—ଏହି ଫଳଶ୍ରୁତି ଦିଆଯାଇଛି।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गंधर्वेश्वरमुत्तमम् । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धनुषां पंचके स्थितम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ତତଃ, ହେ ମହାଦେବି, ଉତ୍ତମ ଗନ୍ଧର୍ବେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେହି ସ୍ଥାନର ଉତ୍ତର ଦିଗଭାଗରେ ପାଞ୍ଚ ଧନୁ ଦୂରେ ତାହା ଅବସ୍ଥିତ।
Verse 2
तं दृष्ट्वा च महादेवि रूपवाञ्जायते नरः । गंधर्वैः स्थापितं लिंगं स्नात्वा संपूजयेत्सकृत् । सर्वान्कामानवाप्नोति रक्तकण्ठश्च जायते
ତାହାକୁ ଦେଖିଲେ, ହେ ମହାଦେବି, ନର ରୂପବାନ୍ ହୁଏ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସ୍ଥାପିତ କରିଥିବା ସେହି ଲିଙ୍ଗରେ ସ୍ନାନ କରି ଯଦି ଏକଥର ମଧ୍ୟ ସମ୍ୟକ୍ ପୂଜା କରେ, ତେବେ ସେ ସମସ୍ତ କାମନା ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଏବଂ ‘ରକ୍ତକଣ୍ଠ’ ମଧ୍ୟ ହୁଏ।
Verse 302
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गंधर्वेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्व्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀ ସହସ୍ର ଶ୍ଲୋକସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ଗନ୍ଧର୍ବେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ୩୦୨ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।