
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର କୁବେର-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏକ ବିଶେଷ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ତତ୍ତ୍ୱବର୍ଣ୍ଣନ କରନ୍ତି। ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରର ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ନୈଋତ୍ୟ (ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ) ଦିଗରେ କୁବେରସ୍ଥାନ ଥିବା କଥା କୁହାଯାଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ କୁବେର ସ୍ୱୟଂଭୂ ଭାବେ ବିରାଜିତ ହୋଇ ସର୍ବ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନାଶ କରନ୍ତି। ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ ଓ ଅନୁଲେପନ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ସେଠାରେ ବିଶେଷ ପୂଜାର ବିଧି ଦିଆଯାଇଛି। ସ୍ଥାନଟି ଆଠ ମକର-ସମ୍ବନ୍ଧିତ “ନିଧାନ”ରେ ଶୋଭିତ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଯଥାକାଳ, ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ସ୍ଥାନ-ଦେବତାଙ୍କ ସଂଯୋଗରେ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ପୂଜା କଲେ ନିର୍ବିଘ୍ନ ନିଧାନପ୍ରାପ୍ତି ଓ ଅତୁଳ ଧନସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ ବୋଲି ଫଳଶ୍ରୁତି କୁହାଯାଇଛି।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्माद्वैश्रवण स्थानान्नैरृत्यां वरवर्णिनि । स्वयं स्थितः कुबेरस्तु सर्वदारिद्र्यनाशनः
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ସୁନ୍ଦରୀ! ସେହି ବୈଶ୍ରବଣ-ସ୍ଥାନରୁ ନୈଋତ୍ୟ ଦିଗରେ ସ୍ୱୟଂ କୁବେର ବିରାଜମାନ; ସେ ସମସ୍ତ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନାଶକ।
Verse 2
मकरादिनिधानैस्तु अष्टाभिः परिभूषितः । पञ्चम्यां पूजयेद्भक्त्या गन्धपुष्पानुलेपनैः । निधानप्राप्तिरतुला निर्विघ्ना तस्य जायते
ମକର ଆଦି ଆଠ ନିଧିଦ୍ୱାରା ଭୂଷିତ (କୁବେର)ଙ୍କୁ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ—ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ ଓ ଅନୁଲେପନ ଅର୍ପଣ କରି। ତାହାର ଫଳରେ ଅତୁଳ ନିଧିଲାଭ ନିର୍ବିଘ୍ନରେ ହୁଏ।
Verse 293
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभामक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये कुबेरस्थानोत्पत्तौ कुबेरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ, ନ୍ୟଙ୍କୁମତୀମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ କୁବେରସ୍ଥାନୋତ୍ପତ୍ତି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ‘କୁବେରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଦୁଇଶେ ତିରାନବ୍ବେତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।