
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର କୌରବ-ସଞ୍ଜ୍ଞକ ସ୍ଥାନର ପରେ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ତୀର୍ଥର ମାହାତ୍ମ୍ୟ କହିଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ଦେବୀ ଭଦ୍ରକାଳୀ ଘୋର ତପ କରି ପରମ ଭକ୍ତିରେ ରବି/ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରନ୍ତି। ରବିବାର ସପ୍ତମୀ ତିଥି ସହିତ ଯୋଗ ହେଲେ ବିଶେଷ ପୂଜାକାଳ ବୋଲି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମିଳେ। ଲାଲ ଫୁଲ ଓ ଲାଲ ଚନ୍ଦନାଦି ଲେପନରେ ଅର୍ଚ୍ଚନା ପ୍ରଶଂସିତ। ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ପୂଜା କଲେ କୋଟି ଯଜ୍ଞଫଳ ସମାନ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ଏବଂ ବାତ-ପିତ୍ତଜନ୍ୟ ରୋଗ ସହ ଅନେକ ବ୍ୟାଧିରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ—ଏହି ଫଳଶ୍ରୁତି ଅଛି। ଶେଷରେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକେ ସେଇ ସ୍ଥାନରେ ଅଶ୍ୱଦାନ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି। ଏଭଳି ସ୍ଥାନପୂଜା, କାଳନିୟମ ଓ ଦାନକୁ ଏକତ୍ର ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନ ଭାବେ ପ୍ରତିପାଦନ କରାଯାଇଛି।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरभागे तु स्थानात्कौरवसंज्ञकात् । भद्रकाली महादेवि तपः कृत्वा सुदुस्तरम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ! ‘କୌରବ’ ନାମରେ ପରିଚିତ ସେଇ ସ୍ଥାନର ଉତ୍ତର ଭାଗରେ ଭଦ୍ରକାଳୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଷ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
Verse 2
रविं संस्थापयामास भक्त्या परमया युता । रविवारेण सप्तम्यां रक्त पुष्पानुलेपनैः
ପରମ ଭକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ରବି (ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ)ଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ରବିବାର, ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ ଲାଲ ଫୁଲ ଓ ଲାଲ ଅନୁଲେପନରେ ପୂଜା କଲେ।
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या कोटियज्ञफलं लभेत् । मुच्यते वातपित्तोत्थै रोगैरन्यैश्च पुष्कलैः
ଯେ କେହି ଭକ୍ତିସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ କୋଟି ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ କରେ। ସେ ବାତ-ପିତ୍ତଜନିତ ରୋଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ଭୟଙ୍କର ବ୍ୟାଧିରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
Verse 4
अश्वस्तत्रैव दातव्यः सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
ଯେମାନେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ନିୟମାନୁସାରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଅଶ୍ୱଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
Verse 292
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये भद्रकालीबालार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ, ନ୍ୟଙ୍କୁମତୀମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ‘ଭଦ୍ରକାଳୀ ଓ ବାଲାର୍କ ମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଦୁଇଶେ ବିରାନବ୍ବେତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।