
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ‘କୌବେର-ସଞ୍ଜ୍ଞକ’ ନାମକ ସ୍ଥାନର ଉତ୍ତରଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ଭଦ୍ରକାଳୀ ଦେବୀଙ୍କ ତୀର୍ଥ/ମନ୍ଦିରକୁ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି। ଦେବୀଙ୍କୁ ବାଞ୍ଛିତାର୍ଥ-ପ୍ରଦାୟିନୀ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି ଏବଂ ବୀରଭଦ୍ର ସହିତ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞ-ବିଧ୍ୱଂସ କଥାରେ ତାଙ୍କ ଭୂମିକା ସ୍ପଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି—ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞଭଙ୍ଗରେ ସେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଶକ୍ତି। ପରେ କାଳନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଆସେ—ଚୈତ୍ରମାସର ତୃତୀୟା ତିଥିରେ ଦେବୀପୂଜା ବିଶେଷ ଫଳଦାୟକ ବୋଲି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଚାମୁଣ୍ଡା ରୂପମାନଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ଆରାଧନାରେ ଭକ୍ତ ସୌଭାଗ୍ୟ, ବିଜୟ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ନିବାସ (ସମୃଦ୍ଧି) ପାଏ—ଏହି ଫଳଶ୍ରୁତି ଦ୍ୱାରା ଅଧ୍ୟାୟଟି ସ୍ଥାନ ଓ ତିଥିକୁ ଯୋଡ଼ି ଉପାସନାର ବ୍ୟବହାରିକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥାଏ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरभागे तु स्थानात्कौबेरसंज्ञकात् । भद्रकाली महादेवि वांछितार्थप्रदायिनी
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—‘କୌବେର’ ନାମକ ସେହି ସ୍ଥାନର ଉତ୍ତରଭାଗରେ ଭଦ୍ରକାଳୀ ମହାଦେବୀ ବିରାଜିତ, ଯିଏ ଭକ୍ତଙ୍କ ବାଞ୍ଛିତାର୍ଥ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
Verse 2
दक्षयज्ञस्य विध्वंसे वीरभद्रसमन्विता । भद्रकाली महादेवी दक्षयज्ञविनाशिनी
ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞର ବିଧ୍ୱଂସ ସମୟରେ ବୀରଭଦ୍ର ସହିତ ଭଦ୍ରକାଳୀ ମହାଦେବୀ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତ ହେଲେ; ସେହି ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞବିନାଶିନୀ।
Verse 3
चैत्रे मासि तृतीयायां देवीं तां यस्तु पूजयेत् । नवकोट्यस्तु चामुण्डा भविष्यंति सुपूजिताः । सौभाग्यं विजयं चैव तस्य लक्ष्मीर्भविष्यति
ଚୈତ୍ର ମାସର ତୃତୀୟା ତିଥିରେ ଯେ ଭକ୍ତିସହିତ ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ତାହାଦ୍ୱାରା ନବକୋଟି ଚାମୁଣ୍ଡାମାନେ ମଧ୍ୟ ସୁପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ସୌଭାଗ୍ୟ, ବିଜୟ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ନିବାସ ମିଳେ।
Verse 291
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये भद्रकालीमाहात्म्यवर्णनंनामैकनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟର ନ୍ୟଙ୍କୁମତୀମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ଭଦ୍ରକାଳୀମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଦୁଇଶେ ଏକାନବ୍ବେତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।