Adhyaya 275

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं चैव त्रिलोचनम् । ऋषितीर्थसमीपे तु सर्वपातकनाशनम् । न्यङ्कुमत्युत्तरे कूल ऋषिभिः पूजितं पुरा

ଇଶ୍ୱର କହିଲେ—ତତଃ, ହେ ମହାଦେବୀ, ଋଷିତୀର୍ଥ ସମୀପରେ ଥିବା ସର୍ବପାତକନାଶକ ତ୍ରିଲୋଚନ ଦେବଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ସେ ନ୍ୟଙ୍କୁମତୀ ନଦୀର ଉତ୍ତର କୂଳରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ପୁରାତନକାଳରେ ଋଷିମାନେ ପୂଜିଥିଲେ।

Verse 2

त्रिनेत्रा मत्स्यका यत्र जलं स्फटिकसन्निभम् । तत्र स्नात्वा नरो देवि मुच्यते ब्रह्महत्यया

ହେ ଦେବୀ, ଯେଉଁଠାରେ ତ୍ରିନେତ୍ରା ନାମକ ମାଛ ରହେ ଏବଂ ଜଳ ସ୍ଫଟିକ ସଦୃଶ ସ୍ୱଚ୍ଛ—ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।

Verse 3

कृष्णपक्षे चतुर्द्दश्यां मासे भाद्रपदे तथा । उपवासं तु कुर्वीत रात्रौ जागरणं तथा

ଭାଦ୍ରପଦ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ; ଏବଂ ସେହିପରି ରାତିରେ ଜାଗରଣ ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

Verse 4

प्रातः श्राद्धं प्रकुर्वीत विधिवत्पूजयेच्छिवम् । रुद्रलोके वसेद्देवि वर्षाणामयुतत्रयम्

ପ୍ରାତଃକାଳେ ବିଧିମତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ଯଥାବିଧି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ; ହେ ଦେବୀ, ତେବେ ସେ ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ତିରିଶ ହଜାର ବର୍ଷ ବସେ।

Verse 275

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये त्रिनेत्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି-ସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାରେ, ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ତ୍ରିନେତ୍ରେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ୨୭୫ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।