Adhyaya 274
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରଭାସ-କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ତୀର୍ଥୋପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଈଶ୍ୱର ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି, ସେ (ଏବଂ ଯାତ୍ରୀମାନେ) ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରାଚୀ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଅନ୍ତି। ଏହି ସ୍ଥାନର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ—ଏହା ସର୍ବପାପ-ଶମନକାରୀ ଏବଂ ପୁରାଣୋକ୍ତ ନିୟମିତ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଧର୍ମରେ ଧର୍ମ୍ୟ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରେ। ଏଠାରେ ମୁଖ୍ୟ କ୍ରିୟା ହେଉଛି ତୀର୍ଥସ୍ନାନ। ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରାଚୀରେ ସ୍ନାନ କଲେ ପଞ୍ଚପାତକ (ପାଞ୍ଚ ମହାପାପ) ଠାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ବୋଲି ଫଳଶ୍ରୁତି କୁହେ, ଯାହା ମାହାତ୍ମ୍ୟ ସାହିତ୍ୟର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ-ପ୍ରଧାନ ଭାଷାକୁ ଉଦ୍ଧାଟିତ କରେ। ଉପସଂହାରରେ ଏହାକୁ ସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର 81,000 ଶ୍ଲୋକ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ଖଣ୍ଡ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡ, ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ‘ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରାଚୀ-ମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଅଧ୍ୟାୟ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सूर्यप्राचीं महाप्रभाम् । सर्वपापोपशमनीं सर्वकामफलप्रदाम्
ଇଶ୍ୱର କହିଲେ—ତତଃ, ହେ ମହାଦେବୀ, ମହାପ୍ରଭାମୟୀ ସୂର୍ୟପ୍ରାଚୀକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ସେ ସମସ୍ତ ପାପ ଶମନକାରିଣୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ କାମନାର ଫଳଦାତ୍ରୀ।
Verse 2
तत्र स्नात्वा महादेवि मुच्यते पञ्चपातकैः
ହେ ମହାଦେବୀ, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ପଞ୍ଚ ମହାପାତକରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
Verse 274
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सूर्यप्राचीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःसप्त त्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ‘ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଭିତରେ ‘ସୂର୍ୟପ୍ରାଚୀମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ୨୭୪ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।