
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ଦେବୀଙ୍କୁ କହନ୍ତି—ଗୌରୀଙ୍କ ସମୀପରେ ଗନ୍ଧର୍ବସେନା ଯେ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ, ସେହି ଲିଙ୍ଗ ‘ବିମଲେଶ୍ୱର’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ସର୍ବରୋଗ-ବିନାଶକ। ତାହାର ସ୍ଥାନ ‘ତିନି ଧନୁଷ’ ଦୂରତା ଓ ‘ପୂର୍ବ ବିଭାଗ’ ଦିଗସୂଚନା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଯାହା ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ। ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ପୂଜାର ସୂଚନା ମିଳେ; ବିଶେଷତଃ ତୃତୀୟା ତିଥିରେ ବ୍ରତଭାବେ ପୂଜିଲେ ଫଳଦାୟକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଫଳଶ୍ରୁତିରେ ନାରୀ ସାଧିକାଙ୍କ ଦୌର୍ଭାଗ୍ୟ-ନାଶ, ଇଷ୍ଟସିଦ୍ଧି, ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ର ଲାଭ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପ୍ରାପ୍ତି ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ଶେଷରେ ଏହାକୁ ପାତକ-ନାଶକ ବ୍ରତକଥା ଭାବେ ଘୋଷଣା କରି ତ୍ରେତାୟୁଗ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ସ୍ଥାପିତ କରି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ तत्रैव देवेशि लिंगं गन्धर्वसेनया । स्थापितं घनवाहस्य पुत्र्या गौरीसमीपतः
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ଦେବେଶି! ସେଠାରେ ଘନବାହନଙ୍କ କନ୍ୟା ଗନ୍ଧର୍ବସେନା ଗୌରୀଙ୍କ ସମୀପରେ ଏକ ଶିବଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।
Verse 2
धनुषां त्रितये तत्र स्थितं पूर्वविभागतः । विमलेश्वरनामानं सर्वरोगविनाशनम्
ସେଠାରେ ତିନି ଧନୁଷ ଦୂରେ, ପୂର୍ବ ଭାଗ ଦିଗରେ, ‘ବିମଲେଶ୍ୱର’ ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ଅବସ୍ଥିତ; ଏହା ସମସ୍ତ ରୋଗ ନାଶକ।
Verse 3
पूजयित्वा तृतीयायां दौर्भाग्यैर्मुच्यतेऽङ्गना । सर्वान्कामानवाप्नोति पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिता
ତୃତୀୟା ତିଥିରେ ସେଠାରେ ପୂଜା କଲେ ନାରୀ ଦୌର୍ଭାଗ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ସେ ସମସ୍ତ କାମନା ପାଏ ଏବଂ ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ରଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଏ।
Verse 4
इति व्रतं महादेवि त्रेतासंध्यांशके गते । गन्धर्वस्यैवमाख्यातं श्रुतं पातकनाशनम्
ହେ ମହାଦେବୀ! ତ୍ରେତାଯୁଗର ସନ୍ଧ୍ୟାଂଶ ଅତିତ ହେବା ପରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଏଭଳି ଏହି ବ୍ରତ କହିଲା; ଏହା ଶୁଣିବା ପାପନାଶକ।
Verse 27
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गन्धर्वसेनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तविंशोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ଗନ୍ଧର୍ବସେନେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ସପ୍ତବିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।