Adhyaya 264
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶୈବ–ଦେବୀ ସଂବାଦ ସଂକ୍ଷେପରେ ଉପସ୍ଥାପିତ। ଈଶ୍ୱର ପ୍ରଭାସ-କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅବସ୍ଥିତ ନନ୍ଦିନୀ ଗୁହାକୁ ସ୍ୱଭାବତଃ ପାତକ-ନାଶିନୀ ଓ ପରମ ପବିତ୍ର ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ଋଷି ଓ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କର ନିବାସ/ସମାଗମ ସ୍ଥଳ ହେବାରୁ ଏହାର ପବିତ୍ରତା ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। ମୁଖ୍ୟ ଉପଦେଶ ଦର୍ଶନ-ଆଧାରିତ—ଯେ କେହି ସେଠାକୁ ଯାଇ ଗୁହାର ଦର୍ଶନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତର ଫଳ ପାଏ। ଏହିପରି ଅଧ୍ୟାୟଟି ସ୍ଥଳ ପରିଚୟ, ସିଦ୍ଧ-ଋଷି ସମ୍ପର୍କରେ ମାହାତ୍ମ୍ୟ, ଓ ତୀର୍ଥଦର୍ଶନକୁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବ୍ରତ ସମାନ ଫଳଦାୟକ ବୋଲି ଫଳଶ୍ରୁତି ଦେଇଥାଏ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थिता देवि गुफा पातकनाशिनी । ऋषीणां संस्थितिर्यत्र सिद्धानां पुण्यचेतसाम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ସେଠାରେଇ, ହେ ଦେବୀ, ପାପନାଶିନୀ ଏକ ଗୁହା ଅଛି; ଯେଉଁଠାରେ ଋଷିମାନଙ୍କର ନିବାସ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟଚିତ୍ତ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କର ବାସ ଅଛି।
Verse 2
तत्र गत्वा महादेवि गुफां यः पश्यते नरः । स मुक्तः सर्वपापेभ्यश्चांद्रायणफलं लभेत्
ହେ ମହାଦେବୀ! ସେଠାକୁ ଯାଇ ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ସେଇ ଗୁହାର ଦର୍ଶନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତସମ ପୁଣ୍ୟଫଳ ପାଏ।
Verse 264
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नंदिनीगुफामाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्ट्यु त्तरद्विशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ନନ୍ଦିନୀ-ଗୁହା-ମାହାତ୍ମ୍ୟ-ବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ 264ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।