
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଉପଦେଶ ଦେଇ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାର ପଥ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରନ୍ତି ଏବଂ ‘ଗୁଫେଶ୍ୱର’ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାମକୁ ଦେଖାନ୍ତି। ଏହା ହିରଣ୍ୟାର ଉତ୍ତର ଭାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଅନୁପମ ଏବଂ ‘ସର୍ବପାତକନାଶକ’ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଏଠାରେ ଦର୍ଶନର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ପ୍ରଧାନ—ଗୁଫେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କର କେବଳ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଫଳଶ୍ରୁତିରେ ‘କୋଟି ହତ୍ୟା’ ପରି ମହାଦୋଷ ମଧ୍ୟ ଦୂର ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଇ, ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରର ପବିତ୍ର ଭୂଗୋଳରେ ଏହି ତୀର୍ଥକୁ ମୋକ୍ଷଦାୟକ ଶୁଦ୍ଧିସ୍ଥଳ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଏ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गुफेश्वरमनुत्तमम् । हिरण्या उत्तरे भागे सर्वपातकनाशनम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि कोटिहत्यां व्यपोहति
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ! ତାପରେ ଅନୁତ୍ତମ ଗୁଫେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେ ହିରଣ୍ୟାର ଉତ୍ତର ଭାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ସର୍ବ ପାପନାଶକ। ହେ ଦେବୀ! ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମନୁଷ୍ୟ କୋଟି-ହତ୍ୟାର ଦୋଷ ମଧ୍ୟ ଦୂର କରେ।
Verse 253
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गुफेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ଗୁଫେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଦୁଇଶେ ତେପନତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।