Adhyaya 244
ଈଶ୍ୱର ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି—ହିରଣ୍ୟାତୀରେ ଅବସ୍ଥିତ ‘ବିଚିତ୍ରେଶ୍ୱର’ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିବଧାମକୁ ଯାଅ। ଏହି ତୀର୍ଥ ମହାପାତକନାଶକ ଏବଂ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଶେଷ ପୁଣ୍ୟପ୍ରଦ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ଏହାର ଉତ୍ପତ୍ତି ‘ବିଚିତ୍ର’ ନାମକ ଯମଙ୍କ ଲେଖକଙ୍କ ଘୋର ତପସ୍ୟା ସହ ଜଡିତ। ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ ସେଠାରେ ମହାରୌଦ୍ର ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା। ଫଳଶ୍ରୁତିରେ ସ୍ପଷ୍ଟ—ଯେ ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଦର୍ଶନ କରେ, ସେ ଯମଲୋକ ଦେଖେ ନାହିଁ; ତେଣୁ ଦର୍ଶନ ପାପହରଣ ଓ ମୋକ୍ଷୋପାୟ ଭାବେ ଗଣ୍ୟ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विचित्रेश्वरमुत्तमम् । हिरण्यातीरनिलयं महापातकनाशनम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ! ତାପରେ ହିରଣ୍ୟା ନଦୀତଟରେ ନିବାସ କରୁଥିବା, ମହାପାତକନାଶକ ପରମ ବିଚିତ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
Verse 2
विचित्रेण महादेवि लेखकेन यमस्य च । तपः कृत्वा महारौद्रं लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम्
ହେ ମହାଦେବୀ! ଯମଙ୍କ ଲେଖକ ବିଚିତ୍ର ତପସ୍ୟା କରି ସେଠାରେ ମହାରୌଦ୍ର ସ୍ୱରୂପ ଶିବଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।
Verse 3
तं दृष्ट्वा मानवो देवि यमलोकं न पश्यति
ହେ ଦେବୀ! ତାଙ୍କୁ (ବିଚିତ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ) ଦର୍ଶନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଯମଲୋକକୁ ଆଉ ଦେଖେ ନାହିଁ।
Verse 244
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विचित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି ସହସ୍ର ଶ୍ଲୋକସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ବିଚିତ୍ରେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ୨୪୪ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।