
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ “ଇଶ୍ୱର ଉବାଚ” ରୂପେ ରୁକ୍ମବତୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ରୁକ୍ମବତୀଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି। ଏହାକୁ ସର୍ବଶାନ୍ତିଦାୟକ, ପାପନାଶକ ଏବଂ ଇଷ୍ଟଫଳପ୍ରଦ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ପରେ ତୀର୍ଥାଚରଣର କ୍ରମ ଦିଆଯାଇଛି—ସମ୍ବନ୍ଧିତ ମହାତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ତାପରେ ସାବଧାନତାର ସହିତ ଲିଙ୍ଗର ସମପ୍ଲାବନ/ଅଭିଷେକ ବିଧିପୂର୍ବକ କରିବା। ତଦନନ୍ତରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଧନଦାନ କଲେ ପୁଣ୍ୟବୃଦ୍ଧି ହୁଏ। ଏଭଳି ତୀର୍ଥ, ଲିଙ୍ଗ, ସ୍ନାନ-ଅଭିଷେକ ଓ ଦାନ ଏକତ୍ର ହୋଇ ପାପଶୁଦ୍ଧି ଓ ଅଭୀଷ୍ଟସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं लिंगं रुक्मवत्या प्रतिष्ठितम् । सर्वपापोपशमनं सर्वकामफलप्रदम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ସେଠାରେଇ ରୁକ୍ମବତୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଲିଙ୍ଗ ଅବସ୍ଥିତ; ତାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଶମନ କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ କାମନାର ଫଳ ପ୍ରଦାନ କରେ।
Verse 2
तत्र स्नात्वा महातीर्थे लिंगं संप्लाव्य यत्नतः । विप्रेभ्यो दापयेद्वित्तं मुच्यते सर्वपातकैः
ସେଇ ମହାତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ଲିଙ୍ଗରେ ଜଳାଭିଷେକ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଧନଦାନ ଦେବା ଉଚିତ; ତାହାଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାତକରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
Verse 222
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रुक्मवतीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି-ସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାରେ, ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ‘ରୁକ୍ମବତୀଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଦୁଇଶେ ବାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।