Adhyaya 218

Verse 1

ईश्वर उवाच । तत्रैव मानवं लिंगं मनुना संप्रतिष्ठितम् । पूर्वं हत्वा सुतं देवि मनुः पापसमन्वितः

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ଦେବୀ, ସେଠାରେ ମନୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ‘ମାନବ’ ନାମକ ଲିଙ୍ଗକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ। ପୂର୍ବେ, ହେ ଦେବୀ, ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରି ମନୁ ପାପଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।

Verse 2

क्षेत्रं पापहरं ज्ञात्वा तत्र प्रातिष्ठदीश्वरम् । मुक्तश्चैवाभवत्पापात्तस्मात्पुत्रवधोद्भवात्

ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ପାପହର ବୋଲି ଜାଣି ସେ ତାହାଁରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲା। ତାପରେ ପୁତ୍ରବଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପାପରୁ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତ ହେଲା।

Verse 3

पूजयेन्मानवो यस्तु स मुक्तः पातकैर्भवेत्

ଯେ ମାନବ ସେଠାରେ ପୂଜା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାତକରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।

Verse 218

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एका शीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मानवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି ସହସ୍ର ଶ୍ଲୋକସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ‘ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଭାଗରେ ‘ମାନବେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ 218ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।