
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ସଂବାଦରୂପେ ଈଶ୍ୱର ଦେବୀଙ୍କୁ କାଶ୍ୟପେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ମାହାତ୍ମ୍ୟ କହିଛନ୍ତି। ତୀର୍ଥର ଦିଗ-ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଛି—ପୂର୍ବଦିଗ୍ଭାଗରେ “ଷୋଳ ଧନୁଷ” ଅନ୍ତରରେ କାଶ୍ୟପେଶ୍ୱର ଅବସ୍ଥିତ ବୋଲି। ସେଠାରେ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେ ମନୁଷ୍ୟ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ସନ୍ତାନଲାଭ ପାଏ; ଏବଂ “ସମସ୍ତ ପାପ” ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ପାପମୁକ୍ତ ହୁଏ—ଏହାକୁ ନିଃସନ୍ଦେହ ଫଳଶ୍ରୁତି ଭାବେ କୁହାଯାଇଛି। ଶେଷରେ ସ୍କନ୍ଦପୁରାଣର ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡ ଓ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ସ୍ଥାନ କୋଲୋଫନ୍ରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି।
Verse 1
ईश्वर उवाच । क्रत्वीशात्पूर्वदिग्भागे धनुःषोडशकान्तरे । कश्यपेश्वरनामानं महापातकनाशनम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ— କ୍ରତ୍ୱୀଶ୍ୱରର ପୂର୍ବ ଦିଗଭାଗରେ ଷୋଳ ଧନୁ ଦୂରେ ‘କଶ୍ୟପେଶ୍ୱର’ ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା ମହାପାତକ ନାଶକ।
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि धनवान्पुत्रवान्भवेत् । सर्वपातकयुक्तोऽपि मुच्यते नात्र संशयः
ହେ ଦେବୀ, ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଧନବାନ ଓ ପୁତ୍ରବାନ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ପାପରେ ଯୁକ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ମୁକ୍ତ ହୁଏ— ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
Verse 213
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कश्यपेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोदशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି-ସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘କଶ୍ୟପେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଦ୍ୱିଶତତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।