
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ (212) ରେ ଈଶ୍ୱର ଦେବୀଙ୍କୁ କହୁଛନ୍ତି—ପୁଲହୀଶ୍ୱରରୁ ନୈଋତ୍ୟ ଦିଗରେ ଆଠ ଧନୁଷ ଦୂରେ ‘କ୍ରତ୍ୱୀଶ୍ୱର’ ନାମକ ପବିତ୍ର ଶିବତୀର୍ଥ ଅଛି। ସେଠାରେ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେ ‘ମହାକ୍ରତୁ-ଫଳ’ ମିଳେ, ଅର୍ଥାତ୍ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞର ପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥଦର୍ଶନରେ ସହଜରେ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ଫଳଶ୍ରୁତି ଅନୁସାରେ—ଯେ ମନୁଷ୍ୟ କ୍ରତ୍ୱୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖେ, ସେ ପୌଣ୍ଡରୀକ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରୁ ରକ୍ଷା ପାଏ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଦୁଃଖ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଅଧ୍ୟାୟଟି ସ୍ଥାନ-ନିର୍ଦ୍ଦେଶ, ନାମ-ମହାତ୍ମ୍ୟ ଓ ଦର୍ଶନଫଳକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ ଦେଖାଏ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । पुलहेश्वरात्ततो देवि नैरृते धनुषाष्टके । क्रत्वीश्वरेतिनामानं महाक्रतुफलप्रदम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ଦେବୀ! ପୁଲହେଶ୍ୱରରୁ ନୈଋତ୍ୟ ଦିଗରେ ଆଠ ଧନୁ ଦୂରେ ‘କ୍ରତ୍ୱୀଶ୍ୱର’ ନାମକ (ଲିଙ୍ଗ) ଅଛି; ସେ ମହାକ୍ରତୁମାନଙ୍କର ଫଳ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि पौंडरीकफलं लभेत् । सप्तजन्मनि दारिद्र्यं न दुःखं तत्र जायते
ହେ ଦେବୀ, ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ପୌଣ୍ଡରୀକ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ। ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଜନ୍ମେ ନାହିଁ, ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ।
Verse 212
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये क्रत्वीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି-ସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘କ୍ରତ୍ୱୀଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଦ୍ୱିଶତଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।