Adhyaya 194
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ମହାଦେବୀଙ୍କୁ “ଦେବମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ” ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣିତ ଲିଙ୍ଗ ବିଷୟରେ ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି। କ୍ଷେତ୍ରର “ପ୍ରଭାବ” ଜାଣିବାକୁ ସର୍ବପାପନାଶ ସହ ଯୋଡ଼ି, ଅମରେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥର ମାହାତ୍ମ୍ୟକୁ ଧର୍ମ-ଆଚାର ଭିତ୍ତିରେ ଦେଖାଯାଇଛି। ଲିଙ୍ଗକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟା କରିବାର ବିଧି ଅଛି; ତାହାର ଦର୍ଶନରେ ଯାତ୍ରୀ କୃତକୃତ୍ୟ—ଧାର୍ମିକ ଭାବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ—ହୁଏ ବୋଲି ଫଳଶ୍ରୁତି କୁହାଯାଇଛି। ପରେ ବେଦପାରଗ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଗୋଦାନ କରିବାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇ, ଯଥାପାତ୍ର ଦାନ ଯାତ୍ରାଫଳକୁ ଅଧିକ ଉର୍ଜିତ ଓ ଦୃଢ଼ କରେ ବୋଲି ଉପସଂହାର ହୋଇଛି।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । ज्ञात्वा प्रभावं क्षेत्रस्य सर्वपातकनाशनम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ! ତାପରେ ଦେବମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିବା ସେହି ଲିଙ୍ଗ ପାଖକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର ପ୍ରଭାବ ଜାଣିଲେ ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରେ।
Verse 2
तत्र कृत्वा तपश्चोग्रं लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि कृतकृत्यः प्रजायते
ସେଠାରେ ଦେବମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିବା ଲିଙ୍ଗ ସମ୍ମୁଖେ ଘୋର ତପ କରି, ହେ ଦେବୀ! ତାହାକୁ ଦର୍ଶନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ କୃତକୃତ୍ୟ ହୋଇଯାଏ।
Verse 3
गोदानं तत्र देयं तु ब्राह्मणे वेदपारगे । सम्यक्च लभते देवि यात्रायाः फलमूर्जितम्
ସେଠାରେ ବେଦପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଗୋଦାନ ନିଶ୍ଚୟ ଦେବା ଉଚିତ; ତେବେ, ହେ ଦେବୀ, ଯାତ୍ରାର ପ୍ରବଳ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଯଥାବିଧି ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।
Verse 194
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽमरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्णवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀ ସହସ୍ର ଶ୍ଲୋକସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ‘ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଭିତରେ ‘ଅମରେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଏକଶେ ଚୌରାନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।