Adhyaya 192
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ଦେବୀଙ୍କୁ ତତ୍ତ୍ୱୋପଦେଶ ଦେଇ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଏକ ବିଶେଷ ଲିଙ୍ଗର ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରନ୍ତି। ଏହି ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଲିଙ୍ଗ ମୋକ୍ଷସ୍ୱାମିଙ୍କ ଉତ୍ତରେ ଅବସ୍ଥିତ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି ଏବଂ ‘ପାଞ୍ଚ ଧନୁଷ’ ପରିମାଣ ମଧ୍ୟରେ ତାହାର ସ୍ଥାନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରି ଯାତ୍ରାକ୍ରମକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି। ଦର୍ଶନକେନ୍ଦ୍ରିତ ଫଳଶ୍ରୁତି ଅନୁସାରେ—ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ସମ୍ୟକ୍ ଦର୍ଶନ କରେ, ସେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାର ଫଳ ପାଏ; ଏବଂ ବାଚିକ ଓ ମାନସିକ ପାପ ସେହି ଦର୍ଶନରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଶେଷରେ କୋଲୋଫୋନରେ ଏହାକୁ ସ୍କନ୍ଦମହାପୁରାଣର 81,000 ଶ୍ଲୋକସଂଗ୍ରହରେ, ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ‘ବିଶ୍ୱକର୍ମେଶ୍ୱର-ମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଅଧ୍ୟାୟ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विश्वकर्मप्रतिष्ठितम् । लिंगं महाप्रभावं हि मोक्षस्वामिन उत्तरे
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ତତଃ, ହେ ମହାଦେବୀ, ମୋକ୍ଷସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଉତ୍ତରେ ଅବସ୍ଥିତ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ସେହି ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଲିଙ୍ଗ ପାଖକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
Verse 2
धनुषां पंचके देवि स्थितं पातकनाशनम्
ହେ ଦେବୀ, ସେ ସ୍ଥାନ ପାଞ୍ଚ ଧନୁଷ ଦୂରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏବଂ ପାପନାଶକ।
Verse 3
तं दृष्ट्वा मानवः सम्यग्यात्राफलमवाप्नुयात् । वाचिकं मानसं पापं दर्शनात्तस्य नश्यति
ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ଯାତ୍ରାର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଏ; ସେହି ଦର୍ଶନରେ ବାଚିକ ଓ ମାନସିକ ପାପ ନଶିଯାଏ।
Verse 192
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विश्वकर्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ବିଶ୍ୱକର୍ମେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଏକଶେ ବାନବେତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।