ईश्वर उवाच । किं ते देवि महाशंकाद्योत्पन्ना वरवर्णिनि । ममोपरि न कर्त्तव्या निरुद्विग्ना भव प्रिये । पितुस्तव प्रभावेन लांछनं शशिनोऽभवत्
īśvara uvāca | kiṃ te devi mahāśaṃkādyotpannā varavarṇini | mamopari na karttavyā nirudvignā bhava priye | pitustava prabhāvena lāṃchanaṃ śaśino'bhavat
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ଦେବି, ବରବର୍ଣ୍ଣିନି! ତୋ ମନରେ ଏହି ମହାଶଙ୍କା କାହିଁକି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା? ମୋ ପ୍ରତି ଏମିତି ସନ୍ଦେହ କରନି; ପ୍ରିୟେ, ନିରୁଦ୍ବିଗ୍ନ ରୁହ। ତୋ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଭାବରୁ ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଏହି ଲାଞ୍ଛନ ହେଲା।
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī/Umā)
Scene: Śiva consoles Devī, gently dispelling her doubt; the moon with a visible blemish is referenced as a cosmic sign, with Prabhāsa’s sacred horizon implied.
Doubt is calmed by trust in the divine; events often arise from hidden causes (prabhāva) beyond immediate blame.
Prabhāsakṣetra, where this Shaiva teaching is embedded within the tirtha’s māhātmya.
None; the verse begins the causal account of Soma’s lāñchana.