
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରଭାସ-କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଯାତ୍ରା-ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଈଶ୍ୱର ଦେବୀଙ୍କୁ କହନ୍ତି—ଆଦି-ପ୍ରଭାସରୁ ତିନି ଧନୁଷ-ପରିମାଣ ଦୂରେ ପୃଥିବୀରେ ‘ରୁଦ୍ରେଶ୍ୱର’ ନାମକ ସ୍ୱୟଂଭୂ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଅଛି; ସେଠାକୁ ଯାଇ ଦର୍ଶନ ଓ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ଥଳ-ମାହାତ୍ମ୍ୟର କାରଣ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ—ରୁଦ୍ର ଧ୍ୟାନସ୍ଥ ହୋଇ ନିଜ ତେଜକୁ ସେଠାରେ ସ୍ଥାପିତ/ନିବେଶ କରିଥିଲେ; ତେଣୁ ଏହା ମାନବ-ନିର୍ମିତ ନୁହେଁ, ଦିବ୍ୟ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ପବିତ୍ର। ଶେଷରେ ଫଳଶ୍ରୁତି—ରୁଦ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ-ପୂଜା ସର୍ବ ପାପ ନାଶ କରେ ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ, ସର୍ବ କାମନା ପ୍ରଦାନ କରେ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र स्थाने तु संस्थितम् । रुद्रेश्वरेतिनामानं स्वयंभूतं धरातले
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ, ତାପରେ ପୃଥିବୀତଳରେ ‘ରୁଦ୍ରେଶ୍ୱର’ ନାମରେ ସ୍ୱୟଂଭୂ ପବିତ୍ର ସନ୍ନିଧାନ ଯେଉଁଠି ଅବସ୍ଥିତ, ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
Verse 2
आदिप्रभासात्पुरतो धनुषां त्रितये स्थितम् । रुद्रेण ध्यानमास्थाय स्वं तेजस्तत्र योजितम्
ଆଦି-ପ୍ରଭାସର ସମ୍ମୁଖରେ ତିନି ଧନୁଷ ଦୂରେ ତାହା ଅବସ୍ଥିତ; ସେଠାରେ ରୁଦ୍ର ଧ୍ୟାନ ଆଶ୍ରୟ କରି ନିଜ ଦିବ୍ୟ ତେଜ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।
Verse 3
ततो रुद्रेश्वरंनाम सर्वपातकनाशनम् । तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च सर्वान्कामानवाप्नुयात्
ଏହିପରି ଏହାର ନାମ ‘ରୁଦ୍ରେଶ୍ୱର’—ସମସ୍ତ ପାପନାଶକ। ତାହାକୁ ଦର୍ଶନ କରି ପୂଜା କଲେ ସମସ୍ତ କାମନା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
Verse 188
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रुद्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି ସାହସ୍ର ଶ୍ଲୋକସମ୍ମିଳିତ ସଂହିତାରେ, ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ‘ରୁଦ୍ରେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଏକଶେ ଅଠାଏଁଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।