Adhyaya 185

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवमातरमव्ययाम् । मंकीशान्नैरृते भागे गौरीरूपसमाश्रिताम् । देवमाता सरस्वत्या नाम लोकेषु गीयते

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ! ତାପରେ ମଂକୀଶର ନୈଋତ୍ୟ ଦିଗରେ ଗୌରୀରୂପେ ଅବସ୍ଥିତ ଅବ୍ୟୟା ଦେବମାତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେ ସରସ୍ୱତୀ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ‘ଦେବମାତା’ ନାମରେ ଗୀତ।

Verse 2

पादुकासनसंस्था च तत्र देवी सरस्वती । गौरीरूपेण सा तत्र वडवाश्रितविग्रहा

ସେଠାରେ ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ ପାଦୁକା-ଆସନରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ। ସେଇ ସ୍ଥାନରେ ସେ ଗୌରୀରୂପେ, ବଡ଼ବା (ସମୁଦ୍ରାଗ୍ନି) ଆଶ୍ରିତ ବିଗ୍ରହ ଧାରଣ କରି ବିରାଜିତ।

Verse 3

मातृवद्रक्षिता देवा वडवानलभीतितः । देवमातेति लोकेऽस्मिं स्ततः सा विबुधैः कृता

ସେ ମାତୃସଦୃଶ ହୋଇ ବଡ଼ବାନଳର ଭୟରୁ ଦେବମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ। ତେଣୁ ଏହି ଲୋକରେ ବିଦ୍ୱାନମାନେ ତାଙ୍କୁ ‘ଦେବମାତା’—ଦେବମାନଙ୍କ ମାତା—ବୋଲି ସ୍ତୁତି କରି କୀର୍ତି ସ୍ଥାପନ କଲେ।

Verse 4

माघे मासे तृतीयायां यस्तामर्चयते नरः । नारी वा संयता साध्वी सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ମାଘ ମାସର ତୃତୀୟା ତିଥିରେ ଯେ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଚ୍ଚନା କରେ, କିମ୍ବା ସଂୟମିତ ସାଧ୍ୱୀ ନାରୀ—ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ କାମନା ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

Verse 5

दंपती भोज येद्यस्तु पायसैः शर्करादिभिः । गौरीसहस्रभोज्यस्य दत्तस्य फलमाप्नुयात्

ଯେ କେହି ପାୟସ, ଶର୍କରା ଆଦି ମିଷ୍ଟାନ୍ନରେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଏ, ସେ ଗୌରୀଙ୍କୁ ସହସ୍ର-ଭୋଜ୍ୟଦାନ କରିଥିବା ସମାନ ପୁଣ୍ୟଫଳ ପାଏ।

Verse 6

सुवर्णपादुका देया तत्र विप्राय शीलिने

ସେଠାରେ ଶୀଳବାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନରୂପେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାଦୁକା ଦେବା ଉଚିତ।