
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱୋପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି। ସିଦ୍ଧେଶ ଲିଙ୍ଗର ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ (ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ କୋଣରେ) ତିନି ଧନୁଷ ଦୂରେ ମାଣ୍ଡବ୍ୟେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ ଅବସ୍ଥିତ, ଯାହା ପାପ ଓ ମହାପାତକ ନାଶକ—ଏହାକୁ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ-ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଭାବେ କୁହାଯାଇଛି। ମାଘ ମାସର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନ ଭକ୍ତ ତାହାଠାରେ ପୂଜା କରି ରାତ୍ରି ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ—ଏମିତି ବିଧି ଦିଆଯାଇଛି। ଯେ ନିୟମିତ ଭକ୍ତିରେ ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରେ, ସେ ପୁଣି ମର୍ତ୍ୟ ଜୀବନକୁ ଫେରେ ନାହିଁ—ଏହି ଫଳଶ୍ରୁତି ସହ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହୁଏ; ଏହା ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ ଭାଗରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं पापप्रणाशनम् । सिद्धेशाद्दक्षिणे कोणे धनुषां त्रितये स्थितम् । माण्डव्येश्वरनामानं महापातकनाशनम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ! ତାପରେ ପାପପ୍ରଣାଶକ ଲିଙ୍ଗକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ସିଦ୍ଧେଶଠାରୁ ଦକ୍ଷିଣ କୋଣେ, ତିନି ଧନୁ ଦୂରେ ଅବସ୍ଥିତ, ‘ମାଣ୍ଡବ୍ୟେଶ୍ୱର’ ନାମକ, ମହାପାତକ-ନାଶକ।
Verse 2
माघे मासे चतुर्दश्यां पूजां जागरणं तथा । कुर्याद्योऽतीन्द्रियो मर्त्यो न स मर्त्ये पुनर्व्रजेत्
ମାଘ ମାସର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଯେ ପୂଜା କରେ ଓ ଜାଗରଣ ପାଳନ କରେ, ଅନ୍ତର୍ମୁଖ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ସଂଯମୀ ହୋଇ—ସେ ପୁନର୍ବାର ମର୍ତ୍ୟଭାବକୁ ଫେରେ ନାହିଁ।
Verse 179
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये माण्डव्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोना शीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀ ସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି-ସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ‘ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଭିତରେ ‘ମାଣ୍ଡବ୍ୟେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ 179ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।