Adhyaya 177

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे लकुलीशस्तु मूर्तिमान् । स्वयं तिष्ठति देवेशि कृत्वा घोरं तपः पुरा

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ଦେବେଶି! ତାହାର ପୂର୍ବ ଦିଗଭାଗରେ ଲକୁଳୀଶ ମୂର୍ତ୍ତିମାନ ହୋଇ ସ୍ୱୟଂ ଅବସ୍ଥିତ, ଯିଏ ପୂର୍ବେ ଘୋର ତପ କରିଥିଲେ।

Verse 2

संस्थितः पापशमने तत्र स्थाने स्थलोपरि । कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यस्तं पूजयते नरः

ସେ ସେଠାରେ ସେହି ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ ପାପଶମନକାରୀ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ; କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ କୃତ୍ତିକା-ଯୋଗ ସମୟରେ ଯେ ନର ତାଙ୍କୁ ପୂଜେ,

Verse 3

स पूज्यते महादेवि सर्वैरपि सुरासुरैः

ସେ ବ୍ୟକ୍ତି, ହେ ମହାଦେବୀ, ଦେବ ଓ ଅସୁର ସମେତ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଓ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

Verse 177

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये लकुलीशमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तसप्तत्युत्तरशततमो ऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି-ସାହସ୍ର୍ୟାଂ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ‘ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ର-ମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଭାଗରେ ‘ଲକୁଳୀଶ-ମାହାତ୍ମ୍ୟ-ବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ୧୭୭ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।