Adhyaya 170

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र मातृगणान्सुधीः । तत्रैव बलदेवीं च नातिदूरे व्यवस्थिताम्

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ! ତାପରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀ ସେଠାରେ ମାତୃଗଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଉ; ଏବଂ ସେଠାରେ ଅତିଦୂର ନୁହେଁ ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ଥିତ ବଲାଦେବୀ, ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନ କରୁ।

Verse 2

श्रावण्यां श्रावणे मासि यस्तां पूजयते नरः । पायसैर्मधुना वापि दिव्यपुष्पोपहारकैः

ଶ୍ରାବଣ ମାସର ଶ୍ରାବଣୀ ତିଥିରେ ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପାୟସ, ମଧୁ କିମ୍ବା ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପ-ଉପହାରରେ ପୂଜା କରେ—

Verse 3

तस्य वर्षं महादेवि सुखं गच्छेत्सुपूजितम्

ହେ ମହାଦେବୀ, ଏପରି ଉପାସକଙ୍କର ବର୍ଷ ସମ୍ୟକ୍ ପୂଜାରେ ସୁପୂଜିତ ହୋଇ ସୁଖରେ ଅତିବାହିତ ହୁଏ।

Verse 170

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मातृगणबलदेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्युत्तरशततमोध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାରେ, ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟର ‘ମାତୃଗଣ-ବଲଦେବୀ-ମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଏକଶେ ସତରତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।