Adhyaya 163
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ “ଈଶ୍ୱର ଉବାଚ” ରୂପେ ଭଗବାନଙ୍କ ଉପଦେଶ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ସାଧକଙ୍କୁ ସେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଅନ୍ତି ଯେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସ୍ଥାନର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଥିବା ତୀର୍ଥସ୍ଥାନକୁ ଯିବାକୁ, ସେଠାରେ “ନାସତ୍ୟେଶ୍ୱର” ନାମକ ଶିବଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଅଛି। ଏହା କଲ୍ମଷ—ଧର୍ମକର୍ମରେ ଲାଗିଥିବା ଅପବିତ୍ରତା—ନାଶକ ମହାନ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି; ଦର୍ଶନ, ସ୍ପର୍ଶ ଓ ପୂଜାରେ ଶୁଦ୍ଧି ଏବଂ ପୁଣ୍ୟବୃଦ୍ଧି ଫଳ ମିଳେ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ଶେଷରେ କୋଲୋଫନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ସ୍ଥାନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ—୮୧,୦୦୦ ଶ୍ଲୋକର ସ୍କନ୍ଦପୁରାଣର ସପ୍ତମ ବିଭାଗ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡରେ, ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଉପଖଣ୍ଡରେ ଏହା “ନାସତ୍ୟେଶ୍ୱର–ଅଶ୍ୱିନେଶ୍ୱର ମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ” ବୋଲି ନାମିତ। ଦିଗନିର୍ଦ୍ଦେଶ, ତୀର୍ଥନାମ ଓ ଶୁଦ୍ଧିଫଳକୁ ଯୋଡ଼ି ଏହା ସ୍ଥଳମାହାତ୍ମ୍ୟର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ତୀର୍ଥ-ସୂଚକ ଅଂଶ ହୋଇଉଠେ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्मात्पूर्वेण संस्थितम् । नासत्येश्वरनामानं महा कल्मषनाशनम्
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ, ତାପରେ ସେହି ସ୍ଥାନର ପୂର୍ବଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ‘ନାସତ୍ୟେଶ୍ୱର’ ନାମକ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଅ; ଏହା ମହାକଲ୍ମଷ ନାଶକ।
Verse 163
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नासत्येश्वराश्विनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି-ସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ‘ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଭାଗରେ ‘ନାସତ୍ୟେଶ୍ୱର–ଅଶ୍ୱିନେଶ୍ୱର ମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ୧୬୩ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।