Adhyaya 156

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वैनतेयप्रतिष्ठितम् । रत्नेश्वरादुत्तरतो धनुषां त्रितये स्थितम्

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ, ତାପରେ ବୈନତେୟ (ଗରୁଡ) ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ସେହି ଦେବାଳୟକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ତାହା ରତ୍ନେଶ୍ୱରର ଉତ୍ତରେ ତିନି ଧନୁଷ-ପ୍ରମାଣ ଦୂରେ ଅବସ୍ଥିତ।

Verse 2

वैनतेयश्च देवेशि ज्ञात्वा क्षेत्रं तु वैष्णवम् । लिंगं प्रतिष्ठयामास सर्वपापप्रणाशनम्

ହେ ଦେବେଶୀ, ବୈନତେୟ (ଗରୁଡ) ଏହି କ୍ଷେତ୍ରକୁ ବୈଷ୍ଣବ ପୁଣ୍ୟଭୂମି ବୋଲି ଜାଣି, ସର୍ବପାପ-ପ୍ରଣାଶକ ଶିବଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।

Verse 3

यस्तं पूजयते भक्त्या पंचम्यां तु विधानतः । न विषं क्रमते तस्य सप्त जन्मानि सर्पजम्

ଯେ ପଞ୍ଚମୀ ଦିନ ବିଧିପୂର୍ବକ ଭକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସର୍ପଜନ୍ୟ ବିଷ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆକ୍ରମଣ କରେ ନାହିଁ।

Verse 4

पंचामृतेन संस्नाप्य पूजयित्वा विधानतः । प्राप्नुयात्सकलं पुण्यं मोदते दिवि देववत्

ପଞ୍ଚାମୃତରେ ଅଭିଷେକ କରି ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କଲେ, ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତା ପରି ଆନନ୍ଦ କରେ।

Verse 156

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्ये गरुडेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀ ସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାରେ, ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ, ରତ୍ନେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ‘ଗରୁଡେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ 156ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।