
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମକୁଣ୍ଡର ଦକ୍ଷିଣେ ଅବସ୍ଥିତ ‘ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱର’ ନାମକ ଶୈବ ତୀର୍ଥର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଉପଦେଶ କରନ୍ତି। ଏହା ତ୍ରିଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଗଣମାନେ ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ବୋଲି କହି, ପ୍ରଭାସ ତୀର୍ଥମଣ୍ଡଳରେ ଏହାର ପ୍ରାମାଣ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଏ। ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରମ ଦିଆଯାଇଛି—ପ୍ରଥମେ ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବ; ବିଶେଷତଃ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ, ଏବଂ ଅତିବିଶେଷ ଅମାବାସ୍ୟାରେ। ପରେ ବିଧିମତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂଜା କରିବ। ତଦନନ୍ତର ଦାନବିଧାନ—ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣଦାନ ଶଙ୍କରଙ୍କ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସିତ। ଏହାର ଫଳରୂପେ ଜନ୍ମଫଳ ପ୍ରାପ୍ତି, ବିପୁଳ କୀର୍ତ୍ତି ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହଜନିତ ହର୍ଷାବସ୍ଥା ଲଭ୍ୟ ବୋଲି ଫଳଶ୍ରୁତି କୁହାଯାଏ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो ब्रह्मेश्वरं गच्छेत्तस्य दक्षिणतः स्थितम् । ब्रह्मणा स्थापितं पूर्वं ब्रह्मकुण्डसमीपतः । त्रिषु लोकेषु विख्यातं रक्ष्यमाणं गणैर्मम
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ତାପରେ ତାହାର ଦକ୍ଷିଣେ ଅବସ୍ଥିତ ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମକୁଣ୍ଡ ସମୀପରେ ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ଏହା ତ୍ରିଲୋକରେ ବିଖ୍ୟାତ ଏବଂ ମୋର ଗଣମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
Verse 2
तत्र स्नात्वा चतुर्दश्याममावास्यां विशेषतः । श्राद्धं च विधिवत्कृत्वा ब्रह्मेशं पूजयेत्ततः
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି—ବିଶେଷକରି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ—ବିଧିମତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ପରେ ବ୍ରହ୍ମେଶ (ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱର)ଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
Verse 3
विप्रेभ्यः कांचनं दद्यात्प्रीतये शंकरस्य च
ଶଙ୍କରଙ୍କ ପ୍ରୀତି ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
Verse 4
एवं कृत्वा नरो देवि लभते जन्मनः फलम् । विपुलां कीर्तिमायाति मोदते ब्रह्मणा प्रिये
ହେ ଦେବୀ! ଏଭଳି କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଜନ୍ମର ସତ୍ୟ ଫଳ ପାଏ। ସେ ବିପୁଳ କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ କରେ ଏବଂ, ହେ ପ୍ରିୟେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ।
Verse 150
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुंडमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचाशदु त्तरशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟର ଅନ୍ତର୍ଗତ ବ୍ରହ୍ମକୁଣ୍ଡମାହାତ୍ମ୍ୟରେ “ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ” ନାମକ ଏକଶ ପଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।