Adhyaya 15
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ‘ପାପହର/ପାପନାଶନ’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲିଙ୍ଗର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ପୂଜାବିଧି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି। ଈଶ୍ୱରବାଣୀ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରର ଦିଗ୍-ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭୂ-ବିନ୍ୟାସରେ ଏହାର ସ୍ଥାନ କୁହାଯାଏ—ସିଦ୍ଧଲିଙ୍ଗର ନିକଟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟସମ୍ବନ୍ଧୀ ଅରୁଣ (ଉଷାସ୍ୱରୂପ) ସହ ଯୁକ୍ତ ପାପନାଶନ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ଆଉ ଏକ ଉକ୍ତିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସାରଥି ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ବୋଲି କୁହି ସୌର ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ଦୃଢ଼ କରାଯାଏ; ତଥାପି ପୂଜାର କେନ୍ଦ୍ର ଶୈବ ଚିହ୍ନ ଲିଙ୍ଗ ହିଁ ରହେ। ତାପରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କାଳବିଧାନ ଦିଆଯାଏ—ଚୈତ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନ ବିଧିବତ୍ ଭକ୍ତିସହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହାର ଫଳ ‘ପୁଣ୍ଡରୀକ’ ଫଳ ସମ/ତୁଲ୍ୟ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରାଯାଇ, ତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ୟର ପୁଣ୍ୟ-ମାପକ ସୂଚନା ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ। ଶେଷରେ ଏହାକୁ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ (ପ୍ରଥମ ଭାଗ)ର ପଞ୍ଚଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ବୋଲି କୋଲୋଫନରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्याग्नेये तु देवेशि अरुणेन प्रतिष्ठितम् । धनुषां च त्रये तत्र सिद्धलिंगसमीपतः
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ଦେବେଶି, ତାହାର ଆଗ୍ନେୟ (ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ) ଦିଗରେ ଅରୁଣ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି; ସେହିଟି ସିଦ୍ଧଲିଙ୍ଗର ସମୀପରେ, ତିନି ଧନୁଷ ଦୂରତାରେ ଅବସ୍ଥିତ।
Verse 2
सूर्यसारथिना तत्र लिंगं देविप्रतिष्ठितम् । कलौ पापहरंनाम दर्शनात्पापनाशनम्
ହେ ଦେବୀ, ସେଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସାରଥି ଏକ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି। କଳିଯୁଗରେ ତାହାର ନାମ ‘ପାପହର’; ତାହାର ଦର୍ଶନମାତ୍ରେ ପାପ ନାଶ ହୁଏ।
Verse 3
चैत्रमास त्रयोदश्यां शुक्लायां वरवर्णिनि । पूजयेद्विधिवद्भक्त्या पौंडरीकफलं लभेत्
ହେ ଵରବର୍ଣ୍ଣିନୀ, ଚୈତ୍ରମାସର ଶୁକ୍ଳ ତ୍ରୟୋଦଶୀରେ ବିଧିମତ୍ ଭକ୍ତିସହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ତାହାଦ୍ୱାରା ପୌଣ୍ଡରୀକ-ଯଜ୍ଞ ସମାନ ଫଳ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।
Verse 15
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पापनाशनोत्पत्तिवर्णनंनाम पंचदशोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ‘ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ର-ମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ମଧ୍ୟରେ ‘ପାପନାଶନର ଉତ୍ପତ୍ତିବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ପଞ୍ଚଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।