
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ଦେବୀଙ୍କୁ କହନ୍ତି—ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରର ଆଗ୍ନେୟ (ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ) ଦିଗରେ, ସାତ ଧନୁଷ-ପରିମାଣ ଦୂରେ ‘ଚିତ୍ରେଶ୍ୱର’ ନାମକ ଏକ ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି। ଏହାକୁ ‘ସର୍ବ-ପାତକ-ନାଶନ’ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି; ତାହାର ଦର୍ଶନ ଓ ପୂଜାରେ ଭକ୍ତଙ୍କର ନରକଭୟ ନାଶ ପାଏ। ଏଠାରେ ପାପକୁ ମଲିନତା ପରି ଧରି କୁହାଯାଇଛି ଯେ ଚିତ୍ରେଶ୍ୱର ତାହାକୁ ‘ମାର୍ଜୟତି’—ଅର୍ଥାତ୍ ପୋଛି ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି; ନିରନ୍ତର ଭକ୍ତି-ଆରାଧନାରେ ପବିତ୍ରତା ଲଭ୍ୟ। ତେଣୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରୟାସରେ ଚିତ୍ରେଶଙ୍କ ପୂଜା କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ମିଳେ; ଫଳଶ୍ରୁତିରେ ପାପଭାର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନରକ ଦେଖେ ନାହିଁ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ଏହା ସ୍କନ୍ଦମହାପୁରାଣ, ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡ, ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ (ପ୍ରଥମ ଭାଗ), ଅଧ୍ୟାୟ 142।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि चित्रेश्वर मनुत्तमम् । धनुषां सप्तके तस्य स्थितमाग्नेयदक्षिणे
ईश्वर କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ, ତାପରେ ପରମ ଉତ୍ତମ ଚିତ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେ ସାତ ଧନୁଷ ଦୂରେ, ଆଗ୍ନେୟ (ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ) ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ।
Verse 2
लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम् । तत्र चित्रेश्वरं पूज्य नरकान्न भवेद्भयम्
ସେ ଲିଙ୍ଗ ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ। ସେଠାରେ ଚିତ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ନରକଭୟ ହୁଏ ନାହିଁ।
Verse 3
पटस्थितं तस्य पापं चित्रो मार्जयति प्रिये । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन चित्रेशं पूजयेत्सदा । यः स्यात्पापयुतो वापि नरकं नैव पश्यति
ହେ ପ୍ରିୟେ, ଚିତ୍ର (ଦେବ) ତାହାର ପାପକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଅଙ୍କିତ ଚିତ୍ର ପରି ମାଛିଦିଅନ୍ତି। ତେଣୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ସଦା ଚିତ୍ରେଶଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ପାପଯୁକ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ନରକ ଦେଖେ ନାହିଁ।
Verse 142
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चित्रेश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ଚିତ୍ରେଶ୍ୱର-ମାହାତ୍ମ୍ୟ-ବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ 142ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।