Adhyaya 137

Verse 1

ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्क्षेत्रपालमनुत्तमम् । कंकालभैरवंनाम भैरवेण नियोजितम् । तस्य क्षेत्रस्य रक्षार्थं प्राणिनां दुष्टचेतसाम्

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ସେଠାରେ ଅନୁତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରପାଳଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ; ତାଙ୍କ ନାମ କଙ୍କାଳଭୈରବ। ଭୈରବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଓ ଦୁଷ୍ଟଚିତ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ନିବାରଣ କରନ୍ତି।

Verse 2

श्रावणे शुक्लपञ्चम्यामष्टम्यामाश्विनस्य च । यस्तं पूजयते भक्त्या बलिपुष्पादिभिः क्रमात्

ଶ୍ରାବଣ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀରେ ଓ ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଅଷ୍ଟମୀରେ ଯେ କେହି ଭକ୍ତିସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି କ୍ରମେ ବଳି, ପୁଷ୍ପ ଆଦି ଅର୍ପଣ କରେ—

Verse 3

तस्य क्षेत्रे निवसतः पुष्करस्य महात्मनः । निर्विघ्नकारी भवति तथा रक्षति पुत्रवत्

ସେହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ବସୁଥିବା ମହାତ୍ମା ପୁଷ୍କରଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ବିଘ୍ନନାଶକ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ପୁତ୍ର ପରି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।

Verse 137

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कंकालभैरवक्षेत्रपालमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ‘ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଭାଗରେ ‘କଙ୍କାଳଭୈରବ କ୍ଷେତ୍ରପାଳମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ୧୩୭ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।