Adhyaya 120

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गोपीश्वरमनुत्तमम् । बलातिबलदैत्यघ्न्या उत्तरे धनुषां त्रये

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ! ତାପରେ ବଲାତିବଲ ଦୈତ୍ୟଘ୍ନୀଙ୍କ ଉତ୍ତରେ ତିନି ଧନୁ ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅନୁତ୍ତମ ଗୋପୀଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ।

Verse 2

संस्थितं पापशमनं गोपीभिः संप्रतिष्ठितम् । समाराध्य महादेवं पुत्रहेतोर्महेश्वरम् । सर्वकामप्रदं नॄणां पूजितं संततिप्रदम्

ସେଠାରେ ପାପଶମନକାରୀ ଗୋପୀଶ୍ୱର ବିରାଜିତ; ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି। ପୁତ୍ରଲାଭ ହେତୁ ମହାଦେବ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ଆରାଧନା କଲେ, ସେ ନରମାନଙ୍କୁ ସର୍ବକାମପ୍ରଦ; ପୂଜିତ ହେଲେ ସନ୍ତାନ ଓ ବଂଶପରମ୍ପରା ଦାନ କରନ୍ତି।

Verse 3

चैत्रशुक्लतृतीयायां यस्तं पूजयते नरः । गंध पुष्पोपहारैश्च स प्राप्नोतीप्सितं फलम्

ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଳ ତୃତୀୟା ଦିନେ ଯେ ନର ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ ଓ ଉପହାରଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଇପ୍ସିତ ଫଳ ପାଏ।

Verse 4

एवं संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम् । गोपीश्वरस्य देवस्य प्रभासक्षेत्रवासिनः

ଏହିପରି ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରବାସୀ ଦେବ ଗୋପୀଶ୍ୱରଙ୍କ ପାପନାଶକ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ସଂକ୍ଷେପରେ କଥିତ ହେଲା।

Verse 120

इति श्री स्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलातिबलदैत्यघ्नीमाहात्म्ये गोपीश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀ-ସହସ୍ର ଶ୍ଲୋକସଂହିତାରେ, ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ, ବଲାତିବଲ ଦୈତ୍ୟଘ୍ନୀମାହାତ୍ମ୍ୟ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ “ଗୋପୀଶ୍ୱର ମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ” ନାମକ ୧୨୦ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।