Adhyaya 115

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुष्करेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव दक्षिणे भागे जानकीश्वरमुत्तमम्

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ତତ୍ପରେ, ହେ ମହାଦେବୀ, ଉତ୍ତମ ପୁଷ୍କରେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ସେହି ସ୍ଥାନର ଦକ୍ଷିଣ ଭାଗରେ ପରମ ମଙ୍ଗଳମୟ ଜାନକୀଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି।

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं तु ब्रह्मपुत्रेण पूजितम् । सनत्कुमारमुनिना श्रद्धया हेम पुष्करैः

ସେହି ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଲିଙ୍ଗକୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମୁନି ସନତ୍କୁମାର ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଦ୍ମଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିଥିଲେ।

Verse 3

पूजितं तद्विधानेन तेन तत्पुष्करेश्वरम् । ख्यातं तत्र वरारोहे सर्वपातकनाशनम्

ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଧିମତ୍ ପୂଜିତ ହେବାରୁ, ହେ ବରାରୋହେ, ସେହି (ଲିଙ୍ଗ) ସେଠାରେ ‘ପୁଷ୍କରେଶ୍ୱର’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା; ଏହା ସମସ୍ତ ପାପନାଶକ।

Verse 4

यस्तं पूजयते भक्त्या गंषपुष्पादिभिः क्रमात् । यात्रा कृता भवेत्तेन पौष्करी नात्र संशयः

ଯେ କେହି ଭକ୍ତିସହିତ—କ୍ରମେ ସୁଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ ଆଦି ଅର୍ପଣ କରି—ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୌଷ୍କରୀ ଯାତ୍ରା ନିଶ୍ଚୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

Verse 115

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वामनस्वामिमाहात्म्ये पुष्करेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चदशोत्तरशततमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡରେ, ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟର ଅନ୍ତର୍ଗତ, ବାମନସ୍ୱାମିମାହାତ୍ମ୍ୟରେ “ପୁଷ୍କରେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ” ନାମକ ୧୧୫ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।