
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଋଷି ଏକ ରାଜଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ ଗଙ୍ଗାଧର ନାମକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ତୀର୍ଥର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଉପଦେଶ କରନ୍ତି। ଏହାକୁ ‘ସୁପୁଣ୍ୟ’ ଓ ‘ବିମଳ ଜଳ’ଯୁକ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି, ଏବଂ ଏହାର ପବିତ୍ରତା ଶୈବ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରାଦୁର୍ଭାବ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ। କଥାନୁସାରେ ହରି/ଶିବ ଅଚଲେଶ୍ୱର ରୂପ ଧାରଣ କରି ଆକାଶରୁ ଅବତରୁଥିବା ଗଙ୍ଗାକୁ ଧାରଣ କଲେ; ସେହି ଧାରଣ-କୃପାରୁ ସ୍ଥାନଟି ପରମ ପାବନ ହେଲା। ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ସମାହିତ ଚିତ୍ତରେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ପରମ ପଦ ଲାଭ ହୁଏ ବୋଲି ଫଳ କୁହାଯାଇଛି।
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । गंगाधरं ततो गच्छेत्सुपुण्यं विमलोदकम् । येन गंगा धृता राजन्निपतन्ती नभस्तलात्
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ—ତାପରେ ଗଙ୍ଗାଧର ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ସେଠାର ଜଳ ନିର୍ମଳ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ। ହେ ରାଜନ୍, ଆକାଶରୁ ପଡୁଥିବା ଗଙ୍ଗାକୁ ଯିଏ ଧାରଣ କଲେ।
Verse 2
आहूता देव देवेन ह्यचलेश्वररूपिणा । हरेण रभसा राजन्यत्पुरा कथितं तव
ହେ ରାଜନ୍, ଦେବଦେବ ହରି ଅଚଲେଶ୍ୱର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ପୂର୍ବରୁ ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି, ଗଙ୍ଗାକୁ ଶୀଘ୍ର ଆହ୍ୱାନ କଲେ।
Verse 3
तत्र यः कुरुते स्नानमष्टम्यां च समाहितः । स गच्छेत्परमं स्थानं देवै रपि सुदुर्लभम्
ଯେ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନ ସେଠାରେ ସମାହିତ ମନରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ପରମ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ଯାହା ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
Verse 61
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयऽर्बुदखण्डे गंगाधरतीर्थमाहात्म्य वर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡରେ ‘ଗଙ୍ଗାଧର ତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଏକଷଷ୍ଟିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।